Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
nunnery
[ˈnʌnəri]
n., pl. -ries
жано́чы манасты́р
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wifely
[ˈwaɪfli]
adj.
1) жо́нчын
2) жано́чы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
чэ́пчык, ‑а, м.
Памянш.-ласк.да чапец (у 1 знач.). // Лёгкі дзіцячы або жаночы галаўны ўбор у выглядзе каптура. // Пра лёгкі жаночы галаўны ўбор без палёў. [Маша] падняла свае тонкія рукі, каб паправіць бялюткі чэпчык на высокай дзівосна залатой кукле валасоў.Шамякін.— Дзяўчынка, мне «асобай», — падаў грошы [Ягор Лявонавіч] маладзенькай прадаўшчыцы з залатымі кудзеркамі, што выбіліся з-пад беленькага чэпчыка.Аношкін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ґерля́нт ’жаночы галаўны ўбор’ (Сл. паўн.-зах.). Гл. гірля́нда.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
манасты́р, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
1. Рэлігійная абшчына манахаў або манашак, якая ўтварае царкоўна-гаспадарчую арганізацыю.
Мужчынскі м.
Жаночы м.
2. Тэрыторыя, царква і жылыя памяшканні такой абшчыны.
◊
Падвесці пад манастыркаго (разм.) — паставіць каго-н. у вельмі непрыемнае, цяжкае становішча.
|| прым.манасты́рскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ІВАНО́Ў (Барыс Георгіевіч) (н. 26.11.1952, в. Цімкавічы Капыльскага р-на Мінскай вобл.),
бел. графік і жывапісец. Скончыў Бел.АМ (1993). Работам уласцівы інтуітыўна-рэфлексійнае адлюстраванне падзей і навакольных аб’ектаў у спалучэнні з тонкай нюансіроўкай колеру: «У садзе» (1985), «Кветкі для нявесты» і «Палын — трава горкая» («Канфлікт»; абедзве 1986), «Жаночы партрэт» (1988), серыі «Пілігрымы» (1990—93), «Прастора» (1993—95), «Чорная прастора» (1995), «Знакі памяці» (1996—97). Аўтар публікацый па сучасным мастацтве.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
bikini
[bɪˈki:ni]
n.
бікі́ні, n., indecl. (жано́чы купа́льнік)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
gentle(r) sex
жанчы́ны; жано́чы род, coll.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кантра́льта, нескл., н.
Самы нізкі жаночы голас (у спевах). [Жанчына] паправіла какетлівым рухам капялюш і густым звонкім кантральта заспявала арыю.Мурашка.// Спявачка з такім голасам.
[Іт. contralto.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
