dowód, ~odu

dow|ód

м.

1. довад, доказ; сведчанне;

w ~ód przyjaźni — у доказ сяброўства;

na ~ód wdzięczności — у доказ удзячнасці;

~ód rzeczowy — рэчавы доказ;

~ody pośrednie — ускосныя доказы;

co służy za ~ód — што служыць доказам;

2. дакумент; пасведчанне;

~ód osobisty — пашпарт; пасведчанне асобы;

~ód odbioru — квіток (квітанцыя) аб атрыманні (тавару і да т.п.)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

testimony [ˈtestɪməni] n.

1. (to) све́дчанне, до́каз (чаго-н.);

in testimony of our respect у до́каз на́шай паша́ны

2. law паказа́нне (сведак);

a false testimony ілжы́вае паказа́нне;

His smile was a testimony of his disbelief. Ягоная ўсмешка сведчыла пра недавер.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tangible [ˈtændʒəbl] adj.

1. fml які́ адчуваецца на до́тык, адчува́льны

2. я́сны, выра́зны;

tangible proof істо́тны, рэа́льны до́каз

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

verification [ˌverɪfɪˈkeɪʃn] n.

1. кантро́ль, праве́рка; верыфіка́цыя;

the verification of scientific laws праве́рка навуко́вых зако́наў

2. пацвярджэ́нне, до́каз

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vindication [ˌvɪndɪˈkeɪʃn] n. fml до́каз, пацвярджэ́нне; абаро́на, падтры́мка; рэабіліта́цыя;

in vindication of one’s conduct у апраўда́нне сваі́х паво́дзін

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

веще́ственный

1. (состоящий из вещества) рэ́чыўны; (материальный) матэрыя́льны;

2. (состоящий из вещей) рэ́чавы;

веще́ственное доказа́тельство юр. рэ́чавы до́каз.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аргуме́нт

(лац. argumentum = доказ)

1) факт, які прыводзіцца для пацвярджэння, абгрунтавання чаго-н.; доказ, довад (напр. пераканаўчы а.);

2) мат. незалежная пераменная велічыня, ад змянення якой залежыць змяненне другой велічыні (функцыі 3).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Bewéisgrund m -(e)s, -gründe падста́ва (доказу), до́каз, аргуме́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ра́цыя ’падстава, сэнс, аснова, слушнасць’ (ТСБМ, Нас., ТС), ’прычына, прэтэнзія’ (Нас., Шат.), ра́ца ў выразе без дай рацы ’без прычыны, адвольна’ (Шат.), ст.-бел. рация ’аргумент, довад’ (Ст.-бел. лексікон). Праз польск. racja ’тс’, што з лац. ratiō ’разлічаная пазіцыя; доказ, довад, меркаванне’ (Булыка, Лекс. запазыч., 192).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

энтыме́ма

(гр. enthymema)

няпоўнасцю (скарочана) прыведзены аргумент (меркаванне, вывад, доказ і г.д.), адсутныя часткі якога падразумяваюцца як відавочныя.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)