З. з вобразам (пра акцёра: пераўвасобіцца ў мастацкі вобраз).
|| незак.зжыва́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
portrait
[ˈpɔrtrət]
n.
1) партрэ́т -а m.
2) апіса́ньне (сло́вамі)
3) малю́нак, во́браз -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
мы́сленны, ‑ая, ‑ае.
Які паўстае ў мыслях; уяўны. Мысленны вобраз.// Які не выказваецца ўголас, а існуе толькі ў мыслях. Мысленная размова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
петыме́тр
(фр. petit-maître = франт)
уст. сатырычны вобраз маладога франта.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ВАЎКАЛА́К (ад стараслав. влък воўк + длакъ поўсць),
вобраз у старадаўніх павер’ях беларусаў і інш.слав. народаў; пярэварацень, чалавек, які чароўным спосабам ператварыўся ў воўка. Уяўлялі, што ў адрозненне ад звычайнага воўка ваўкалак больш высокага росту, з вялікай галавой, чатырма вачыма, вые не па-воўчы, а стогне і плача, як чалавек. Паводле паданняў, ваўкалакаў падзялялі на дзве групы: ваўкалакі — фантастычныя істоты, у якіх нібыта ператваралі людзей чараўнікі, і ваўкалакі, у якіх ператвараліся самі чараўнікі.
Генетычна вобраз ваўкалака звязаны з татэмізмам, абрадамі пераапранання ў шкуры татэмных жывёл, якім пакланяліся (у мінулым гуцулы нават спраўлялі свята воўка). Паступова вобраз ваўкалака страціў рэліг. значэнне і захаваўся ў фальклоры як фантастычны персанаж.