перапра́ віць ¹, -ра́ ўлю, -ра́ віш, -ра́ віць; -ра́ ўлены; зак. , каго-што.
1. Перавезці, перавесці цераз якую-н. прастору.
П. на другі бераг . П. цераз горы.
2. Адправіць з аднаго месца ў другое, па прызначэнні.
П. зброю партызанскаму атраду.
|| незак. перапраўля́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е.
|| звар. перапра́ віцца , -ра́ ўлюся, -ра́ вішся, -ра́ віцца (да 1 знач. ); незак. перапраўля́ цца , -я́ юся, -я́ ешся, -я́ ецца.
|| наз. перапра́ ва , -ы, ж. знач. ) і перапра́ ўка , -і, Д М ж. разм. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
tú nlichst adv і́ (гэ́ та) магчы́ ма, па магчы́ масці;
bí tte, ~ noch hé ute zu schí cken у́ адпра́ віць па магчы́ масці сёння
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вы́ везці , -зу, -зеш, -зе; -вез, -зла; -зі; зак. , каго-што.
1. Везучы, аддаліць, адправіць куды-н. , за межы чаго-н.
В. бярвенне з лесу.
В. дзяцей за горад.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Выручыць, дапамагчы выбрацца з цяжкага становішча (разм. ).
Вывез шчаслівы выпадак.
|| незак. выво́ зіць , -во́ жу, -во́ зіш, -во́ зіць.
|| наз. вы́ ваз , -у, м. знач. ) і вы́ вазка , -і, Д М ж. знач. ).
|| прым. вывазны́ , -а́ я, -о́ е (паводле 1 знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адагна́ ць , адганю́ , адго́ ніш, адго́ ніць; адгані́ ; адагна́ ны; зак.
1. каго-што . Прагнаць; пазбавіцца ад чаго-н.
А. сабаку.
А. змрочныя думкі (перан. ).
2. што . Перамясціць (ветрам, плынню і пад. ).
Плынь адагнала лодку.
3. каго-што . Адвесці на ранейшае месца, адправіць куды-н.
А. машыну ў гараж.
4. што . Зрабіць шляхам перагонкі (спец. ).
А. шкіпінар.
А. малако.
|| незак. адганя́ ць , -я́ ю, -я́ еш, -я́ е.
|| наз. адго́ нка , -і, Д М ж. знач. ) і адго́ н , -у, м. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
накірава́ ць , -ру́ ю, -ру́ еш, -ру́ е; -ру́ й; -рава́ ны; зак.
1. каго-што . Вызначыць, надаць кірунак руху каму-, чаму-н.
Н. машыны ў горад.
2. Сканцэнтраваць што-н. на кім-, чым-н. , супраць чаго-н.
Н. усе сілы на выкананне задання.
Н. увагу.
3. каго-што . Паслаць, адправіць , даць прызначэнне.
Н. хворага да ўрача.
4. каго (што ). Даючы парады, навучыць чаму-н. добраму.
Н. на правільны шлях.
|| незак. накіро́ ўваць , -аю, -аеш, -ае.
|| наз. накірава́ нне , -я, н. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спла́ віць 1 сплаўлю, сплавіш, сплавіць; зак. , што .
1. Злучыць шляхам плаўлення. Сплавіць жалеза з хромам.
2. перан. Аб’яднаць у непадзельнае цэлае; злучыць. Каб сплавіць іх характары, рысы і звычкі ў адно, то вельмі можа быць, што ў такога хлопца .. [Маша] закахалася б адразу, такі набліжаўся б да яе ідэалу. Шамякін .
спла́ віць 2 сплаўлю, сплавіш, сплавіць; зак.
1. што . Адправіць уплынь па цячэнню ракі (лес і пад.). [Немцы] спяшаліся, каб да замаразкаў сплавіць лес. Гурскі .
2. перан. ; каго-што . Разм. Імкнучыся пазбавіцца ад каго‑, чаго‑н., адправіць або ўладкаваць яго куды‑н. Вопытная настаўніца, палічыўшы .. [Барыса] безнадзейным, пастаралася сплавіць яго Лене. Няхай . Мы сплавілі .. [кабылу] артылерыстам: можа ў кампаніі з іншымі коньмі будзе цягнуць гармату. Лужанін . // [Бялькевіч:] — Я і сам яго [сома] не пакаштаваў нават. Жонка ў раён сплавіла. Прадалі. Савіцкі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
é inschreiben*
1. vt і́ сваць, упі́ сваць;
é inen Brief ~ lá ssen* адпра́ віць пісьмо́ [ліст] заказны́ м
2. ~, sich запі́ свацца (у кнігу наведвальнікаў і да т.п. )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Gá lgen m і́ сельня, шы́ беніца;
j-n an den ~ brí ngen* адпра́ віць каго́ -н. на шы́ беніцу;
◊
an den ~ gé hen* е́ зці ў пятлю́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
по́ шта
(ням. Post < іт. posta, ад лац. postus = пастаўлены)
1) установа, якая займаецца перасылкай пісем, пасылак, грошай, газет і інш. , а таксама памяшканне, дзе знаходзіцца гэта ўстанова;
2) перасылка, дастаўка чаго-н. з дапамогай гэтай установы (напр. адправіць пасылку поштай);
3) тое, што дастаўлена гэтай установай (пісьмы, газеты і інш. ).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
urlopować
1. зак. , незак. kogo адправіць у адпачынак каго каму
2. незак. разм.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)