Verbum

узбро́іць, узбро́йваць

1. bewaffnen vt; (áus)rüsten vt, áufrüsten vt; bestücken vt;

2. перан. verséhen* vt, (áus)rüsten vt (чым-н. mit D);

узбро́іць ве́дамі чаго-н. mit Kénntnissen (G) rüsten; mit (dem) Wíssen (um A) wáppnen;

3. (супраць каго-н.) áufreizen vt, áufbringen* vt

дзіця́ н.

1. (малое) Kind n -(e)s, -er; Säugling m -(e)s, -e; Brústkind n (немаўля); Júnge (sub) n -n, -n (у жывёл);

2. перан.:

дзіця́ прыро́ды Natúrmensch m -en, -en;

◊

чым бы дзіця́ ні це́шылася, абы́ не пла́кала jédem Tíerchen sein Pläsíerchen

шчо́ўкаць

1. (чым-н. mit D) schnálzen vi (языком); kláppern vi (зубамі); knípsen vi, schníppen vi (пальцамі); knállen vi (пугай);

2. (пра замок і г. д.) schnáppen vi, éinschnappen vi (s);

3. (арэх і пад.) knácken vt;

4. (пра салаўя) schlágen* vi; flöten vi

папала́м прысл.

1. (на дзве палавіны) in zwei Hälften; mittendúrch;

дзялі́ць папала́м halbíeren vt;

2. (пароўну) hálbpart, zur Hälfte;

не́сці выда́ткі папала́м die Kósten zur Hälfte trágen*;

3. (напалову з чым-н.) zur Hälfte;

віно́ папала́м з вадо́й halb Wein, halb Wásser; гл. тс. напалам

сапе́рнічаць

1. wétteifern неаддз. vi, rivalisíeren [-vɑ-] vi; konkurríeren vi (канкурыраваць) (у чым-н. um A);

2. (мець роўныя з кім-н заслугі, якасці) sich méssen*; es mit j-m áufnehmen können*;

я не магу з ім сапе́рнічаць ich kann mich mit ihm nicht méssen

пасава́ць

1. (перад кім-н, перад чым-н.) schlapp wérden; verságen vi;

2. (падыходзіць) (zusámmen)pássen vi; entspréchen* vi;

◊

гэ́та пасу́е як каро́ве сядло́ das passt wie die Faust aufs Áuge; sich éignen (да чаго-н. zu D, für A);

3. спарт. pássen vi

по́зна прысл. spät;

по́зна ўве́чары spät am Ábend;

ра́на або́ по́зна über kurz oder lang;

◊

ле́пей по́зна, чым ніко́лі bésser spät als nie(mals);

хто по́зна прыязджа́е, той ко́сці абгрыза́е ≅ wer zulétzt kommt, sitzt hínter der Tür; wer zu spät kommt, den bestráft das Lében

прыйсці́ся

1. (падыходзіць якасцю, памерам) pássen vt, sich éignen, entspréchen* vi;

бо́ты прыйшлі́ся па назе́ die Stíefel pássen gut;

2. (супадаць з чым-н.) fállen* vi (s), kómmen* vi (s) (auf A);

3. безас. (належаць) zúkommen* vi (s), zúfallen* vi (s), entfállen vi (s)