Verbum

паабліва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Абліць чым-н. усіх, многіх або ўсё, многае.

блы́танік, -а, мн. -і, -аў, м. (разм.).

Той, хто дрэнна ў чым-н. разбіраецца, блытае факты.

вага́р, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м. (разм.).

Рычаг для рэгулявання чаго-н. або кіравання чым-н.

во́бмешка, -і, ДМ -шцы, ж.

Тое, чым абмешваюць корм жывёле (мука, вотруб’е).

Пасыпаць сечку вобмешкай.

адымча́ць, -чу́, -чы́ш, -чы́ць; -чы́м, -чыце́, -ча́ць; -чы́; зак., каго-што (разм.).

Хутка адвезці або аднесці.

азнаямля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; незак., каго-што, з чым.

Тое, што і знаёміць (у 2 знач.).

пазасыпа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Засыпаць, закідаць чым-н. усё, многае.

П. ямы.

абкало́цца, -калю́ся, -ко́лешся, -ко́лецца; -калі́ся; зак.

Параніць сябе чым-н. калючым у многіх месцах.

А. шыпшынай.

абка́пацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак.

Абка́паць сябе чым-н.

А. чарнілам.

|| незак. абка́пвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

заля́паць¹, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).

Запэцкаць чым-н. вадкім, ліпкім.

З. стол цестам.