но́шка, ‑і,
1.
2. Ахапак, вязка (
3. Здабыча пчалы за адзін вылет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
но́шка, ‑і,
1.
2. Ахапак, вязка (
3. Здабыча пчалы за адзін вылет.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
страві́ць 1, страўлю, стравіш, стравіць;
1. Зрабіць патраву.
2. Перавесці, не па-гаспадарску скарміць.
страві́ць 2, страўлю, стравіш, стравіць;
Засвоіць у працэсе стрававання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
труха́, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АДЗІ́НКІ ФІЗІ́ЧНЫХ ВЕЛІЧЫ́НЯЎ,
фізічныя велічыні, якім паводле вызначэння прысвоена лікавае значэнне, роўнае адзінцы. Перадаюцца мерамі і захоўваюцца ў выглядзе эталонаў.
Гістарычна першымі з’явіліся адзінкі фізічных велічыняў для вымярэння даўжыні, масы (вагі), часу, плошчы, аб’ёму. Выбраныя адвольна, яны садзейнічалі ўзнікненню ў розных краінах аднолькавых па назве і розных па памеры адзінак (
Адзінкі фізічных велічыняў падзяляюцца на сістэмныя, што ўваходзяць у пэўную сістэму адзінак, і пазасістэмныя адзінкі. Сярод сістэмных адрозніваюць асноўныя, якія выбіраюцца адвольна (
Літ.:
Деньгуб В.М., Смирнов В.Г. Единицы величин: Слов.-справ.
Болсун А.И., Вольштейн С.Л. Единицы физических величин в школе.
А.І.Болсун.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КОРМАВЫТВО́РЧАСЦЬ,
галіна сельскай гаспадаркі, якая займаецца вырошчваннем кармавых культур, нарыхтоўкай, перапрацоўкай і захаваннем кармоў для забеспячэння грамадскай жывёлагадоўлі. Складаецца з палявой. лугавой і прамысловай К. Уключае
Г.С.Смалякоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Сві́сла (свісло́) ‘вага ў студні з жураўлём’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
капа́
1. Межавы знак, капец (
2. Невялікі, часовы стажок
3. Сельскі правінцыяльны з'езд у Вялікім Княстве Літоўскім (Н. В. Стороженко. Западнорусские провинциальные сеймики во 2-й пол. XVII
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
разбі́ць, разаб’ю́, разаб’е́ш, разаб’е́; разаб’ём, разаб’яце́, разаб’ю́ць; разбі́ў, -бі́ла; разбі́; разбі́ты;
1.
2. Пашкодзіць ударам, параніць.
3.
4. каго-што. Раздзяліць на часткі, на групы; размеркаваць.
5. каго-што. Перамагчы, нанесці паражэнне.
6.
7. Паставіць, раскінуць (палатку
8. Распланаваўшы, пасадзіць што
9. што. Растрэсці, разварушыць, раскінуць.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
На́рад ’нашчадкі’ (
Нара́д 1 ’падрыхтаваныя да ткацтва кросны’ (
Нара́д 2 ’воз без драбін для вывазкі
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Нару́чэ, нару́ччэ ’бярэмя (дроў), ахапак (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)