праніка́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прапускае праз сябе што‑н. (ваду, святло і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праніка́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прапускае праз сябе што‑н. (ваду, святло і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прапісны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які прызначаны, служыць
2. Агульнавядомы, пазбаўлены арыгінальнасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праяві́цель, ‑ю,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
про́шывень, ‑шыўня,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пунсо́н, ‑а,
[Фр. poinçon.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пуцепад’ёмнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пяка́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да выпечкі хлебных вырабаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыёкампазі́цыя, ‑і,
Кампазіцыя з літаратурных і музычных твораў, складзеная
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́стры, ‑аў;
[Гал. rooster — рашотка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэгбі́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэгбі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)