сладастра́сны, ‑ая, ‑ае.

Які адрозніваецца пачуццёвымі схільнасцямі, які імкнецца да пачуццёвых асалод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

та́ткаў, ‑ава.

Які мае адносіны да таткі ​1, які належыць татку ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

унанга́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да унанганаў, які належыць, уласцівы ім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філісты́млянскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да філістымлян, які належыць, уласцівы ім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хіндуста́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да хіндустанцаў, які належыць, уласцівы ім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дакумента́льна прысл. гл. дакументальны

1.дакумента́льны

1. (які з’яўляецца дакументам) dokumentárisch; úrkundlich; durch Úrkunden belégt; auf Tátsachen berúhend;

дакумента́льна фільм Dokumentárfilm m -(e)s, -e;

2. (уласцівы дакументу) éinem Dokumént éigen; wie bei éiner Úrkunde

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

збо́рны

1. Sámmel-, Versámmlungs-;

збо́рны пункт Sámmelpunkt m -(e)s, -e, Sámmelplatz m -es, -plätze, Tréffpunkt m, Stéllplatz m;

2. (які сабраны зрозных частак) zusámmengesetzt; montíert;

збо́рная кама́нда спарт. Áuswahlmannschaft f -, -en, Áuswahl f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

няўва́жлівы, няўва́жны

1. (рассеяны) únaufmerksam, únachtsam; zerstréut;

2. (няветлівы) únhöfiich;

3. (які не можа быць прыняты пад увагу) nicht tríftig; nicht stíchhaltig;

няўва́жлівая прычы́на kein tríftiger Grund;

адсу́тнічаць па няўва́жлівай прычы́не (пра вучня) únentschuldigt féhlen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разумо́ва прысл. гл. разумовы

1., 2.разумо́вы

1. (які звязаны з разумовай дзейнасцю) géistig, Géistes-;

разумо́вая здо́льнасці géistige Fähigkeiten;

2. (уяўны) ínnerlich;

3. (мысліцельны) Denk-;

4. (пазнавальны) kognitív;

разумо́ва апара́т Dénkapparat m -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

крыклі́вы

1. laut spréchend (пра чалавека); kréischend, géllend, dúrchdringend (пра голас);

крыклі́вы чалаве́к Schréier m -s, -, vórlauter [gróßmäuliger] Mensch;

3. (які прымушае звярнуць на сябе ўвагу) schréiend, áuffällend, áuffállig, márktschreierisch;

крыклі́вы загало́вак (у газеце) réißerische Schlágzeile

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)