брадзі́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да браджэння (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
брадзі́льны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да браджэння (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
буж, ‑а,
Інструмент у выглядзе металічнага стрыжня або гумавай трубкі, які выкарыстоўваецца ў медыцыне
[Фр. bougie.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
буква́р, ‑а,
Кніжка
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бунтаўшчы́к, ‑а.
Удзельнік бунту 1, бунтар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бур 1, ‑а,
Інструмент
[Ад ням. Bohrer.]
бур 2,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вадаво́зня, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вака́льны, ‑ая, ‑ае.
[Ад лац. vocalis — гучны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кута́с, ‑а,
Пучок нітак, звязаных разам на адным канцы, які служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лесапа́рк, ‑у,
Лясны масіў, які знаходзіцца ў зялёнай зоне гарадоў, прамысловых цэнтраў і інш., прыстасаваны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лесапаса́дачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пасадкі лесу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)