палеаэкало́гія
(ад палеа- + экалогія)
раздзел палеанталогіі, які вывучае выкапнёвыя арганізмы ў сувязі з умовамі, у якіх яны жылі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
педыятры́я
(ад гр. pais, -idos = дзіця + -ятрыя)
раздзел медыцыны, які вывучае дзіцячыя хваробы і распрацоўвае метады іх лячэння.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прагма́тыка
(гр. pragmatikos = дзелавы)
1) раздзел семіётыкі, які даследуе разуменне знака пазнаючым суб’ектам;
2) вучэнне пра дзейнасць, практыку.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
псіхагене́з, псіхагене́зіс
(ад псіха- + генезіс)
раздзел псіхалогіі, які вывучае паходжанне і развіццё пачуццяў, мовы і разумовых здольнасцей чалавека.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
псіхафі́зіка
(ад псіха- + фізіка)
раздзел эксперыментальнай псіхалогіі, які вывучае суадносіны паміж ступенню раздражнення і сілай выкліканага ім адчування.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
псіхіятры́я
(ад псіха- + -ятрыя)
раздзел медыцыны, які вывучае псіхічныя захворванні, прычыны іх узнікнення і распрацоўвае метады іх лячэння.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
радыёастрано́мія
(ад радыё- + астраномія)
раздзел астраноміі, які вывучае розныя касмічныя аб’екты шляхам аналізу выпрамененых ці адбітых імі радыёхваляў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэнтгенало́гія
(ад рэнтгена- + -логія)
раздзел медыцыны, які вывучае прымяненне рэнтгенаўскіх прамянёў з мэтай дыягностыкі і лячэння некаторых захворванняў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэфрактаме́трыя
(ад лац. refractus = пераломлены + -метрыя)
раздзел фізікі, які распрацоўвае метады вымярэння паказчыкаў пераламлення святла пры дапамозе рэфрактометра.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
серало́гія
(ад лац. serum = сываратка + -логія)
раздзел імуналогіі, які вывучае ўласцівасці сывараткі крыві і іх змены пры захворваннях.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)