załatwiać
незак.
1. рабіць; уладжваць; спраўляць; абладжваць;
załatwiać sprawunki — рабіць пакупкі;
2. kogo абслугоўваць; прымаць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
adnotować
незак. рабіць паметкі; запісваць;
adnotować co na marginesie — рабіць заўвагі (пісаць што) на палях
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
закупі́ць, закупля́ць (рабіць закупкі) áufkaufen vt, (in gróßer Ménge) (án)káufen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пабла́жка ж. разм. Náchsicht f -, Vergünstigung f -, -en;
рабі́ць [дава́ць] пабла́жку náchsichtig sein
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
разахво́ціцца (рабіць што-н.) Lust bekómmen*; in Stímmung kómmen*, in Eifer geráten*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прычаса́цца sich kämmen; sich frisíeren (рабіць прычоску); sich frisíeren lássen* (у цырульніка)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
uszczelniać
незак.
1. заканапачваць; абтыкаць
2. рабіць воданепранікальным;
3. перан. рабіць больш жорсткім; ускладняць;
uszczelniać przepisy celne — рабіць больш жорсткімі мытныя правілы;
uszczelniać granicę — рабіць мяжу (граніцу) менш пранікальнай; ускладняць пранікненне праз мяжу
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
інсты́нкт, -у, М -кце, мн. -ы, -аў, м.
1. Прыроджаная здольнасць рабіць бессвядомыя мэтанакіраваныя дзеянні ў адказ на змены ўнутранага або знешняга асяроддзя.
І. самазахавання.
2. Падсвядомае прадчуванне чаго-н., унутранае чуццё.
Мацярынскі і.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
калма́ціць, -ма́чу, -ма́ціш, -ма́ціць; -ма́чаны; незак., каго-што.
Рабіць калматым, кудлаціць, касмаціць.
К. воўну.
К. валасы.
|| зак. пакалма́ціць, -ма́чу, -ма́ціш, -ма́ціць; -ма́чаны, раскалма́ціць, -ма́чу, -ма́ціш, -ма́ціць; -ма́чаны і (разм.) скалма́ціць, -ма́чу, -ма́ціш, -ма́ціць; -ма́чаны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дра́паць¹, -аю, -аеш, -ае; -аны; незак., каго-што.
Рабіць драпіны чым-н. вострым, цвёрдым на якой-н. паверхні.
Голле драпала рукі.
|| аднакр. драпану́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.
|| наз. дра́панне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)