біно́кль, ‑я,
Аптычная прылада з дзвюх паралельна злучаных падзорных труб
[Фр. binocle ад лац. bini — пара, два і oculus — вока.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біно́кль, ‑я,
Аптычная прылада з дзвюх паралельна злучаных падзорных труб
[Фр. binocle ад лац. bini — пара, два і oculus — вока.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
блакга́уз, ‑а,
Палявое ўмацаванне (першапачаткова з бярвення) з байніцамі, якое прыстасавана
[Ням. Blockhaus.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гальванастэ́гія, ‑і,
[Ад уласн. імя і грэч. stegē — пакрыццё.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гля́нцавы, ‑ая, ‑ае.
1. Пакрыты глянцам; бліскучы.
2. Які прыдае глянец, прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гнаявы́, ‑ая, ‑ое.
Які мае адносіны да гною.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаўле́нчы, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з аднаўленнем, які адносіцца да аднаўлення.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.
1. Прызначаны
2. Які мае адносіны да апрацоўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арга́нны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да арганаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
архімандры́т, ‑а,
Вышэйшае духоўнае званне
[Грэч. archi — галоўны і mandra — манастыр.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтару́чка, ‑і,
Ручка
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)