ВЕТРАЭЛЕКТРЫ́ЧНАЯ СТА́НЦЫЯ,
устаноўка для пераўтварэння энергіі ветру ў эл. энергію. Складаецца з быстраходнага ветрарухавіка, электрычнага генератара, аўтам. прылад кіравання імі, збудаванняў для іх устаноўкі і абслугоўвання. На некаторых ветраэлектрычных станцыях ёсць рэзервовы цеплавы рухавік, які выкарыстоўваецца ў перыяд бязветранасці.
Магутнасць ветраэлектрычнай станцыі да некалькіх мегават, ккдз ветрарухавікоў, якія выкарыстоўваюцца ў ветраэлектрычнай станцыі, да 48%. Маламагутныя ветраэлектрычныя станцыі (да 3 кВт) прызначаны пераважна для зарадкі акумулятараў, больш магутныя — для сілкавання электрарухавікоў і асвятлення памяшканняў. Ветраэлектрычныя станцыі выкарыстоўваюцца ў мясцовасцях, дзе сярэднегадавая скорасць ветру перавышае 5 м/с і якія аддалены ад сетак цэнтралізаванага энергазабеспячэння (у сельскіх і горных раёнах, у стэпавых, паўпустынных, арктычных і да т.п. зонах). Перспектыўныя і як нетрадыцыйныя крыніцы энергіі ў вял. энергетыцы — для энергазабеспячэння (гл. Ветраэнергетыка). Праблему электразабеспячэння за кошт энергіі ветру распрацоўвалі У.П.Вятчынкін, А.Г.Уфімцаў і інш. На аснове іх работ пабудаваны першыя ў б. СССР ветраэлектрычныя станцыі магутнасцю 8 кВт (1930, каля Курска) і 100 кВт (1931, каля Севастопаля).
т. 4, с. 130
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
заво́з, -зу м., мн. нет
1. заво́з;
з. тава́раў — заво́з това́ров;
2. (то, что завозится в мельницу для помола) заво́з;
млын стаі́ць, бо няма́ ~зу — ме́льница стои́т, потому́ что нет заво́за
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
публі́чны
1. в разн. знач. публи́чный;
~ная ле́кцыя — публи́чная ле́кция;
~ная бібліятэ́ка — публи́чная библиоте́ка;
2. (доступный для общественного обсуждения, контроля) гла́сный;
п. суд — гла́сный суд;
○ п. дом — публи́чный дом; дом терпи́мости
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
графі́т, -у, М -фіце, м.
1. Мінерал цёмнага колеру з класа самародных элементаў, разнавіднасць вугляроду, ужыв. для вырабу алоўкаў, змазачных матэрыялаў і пад.
2. Стрыжань у сярэдзіне алоўка.
|| прым. графі́тны, -ая, -ае і графі́тавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дамаві́на, -ы, мн. -ы, -ві́н, ж.
Доўгая скрыня з дошак, у якую кладуць нябожчыка для пахавання; труна.
Д. павольна плыла на плячах жывых.
◊
Хоць у дамавіну кладзі (разм.) — пра схуднелага, хваравітага чалавека.
|| прым. дамаві́нны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
жані́ць, жаню́, жэ́ніш, жэ́ніць; жані́; незак., каго, з кім і без дап.
Шлюбам злучаць у пару для сямейнага жыцця (пра мужчыну).
Ж. сына.
Без мяне мяне жанілі (прыказка).
|| зак. ажані́ць, ажаню́, ажэ́ніш, ажэ́ніць (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
начаса́ць¹, -чашу́, -чэ́шаш, -чэ́ша; -чашы́; -часа́ны, зак.
1. чаго. Атрымаць часаннем¹ у якой-н. колькасці.
Н. ільну.
2. што. Зачасаць валасы на лоб, вушы, скроні, а таксама ўзбіць валасы для прычоскі.
|| незак. начэ́сваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
паабшыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак.
1. што. Абшыць усё, многае.
П. рукавы футрам.
2. што. Абабіць што-н. з мэтай уцяплення.
П. сцены дошкамі.
3. каго (што). Пашыць для ўсіх, многіх вопратку, адзенне.
П. дзяцей.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ра́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.
Драўляная пасудзіна ў выглядзе цэбрыка з ручкай, прызначаная для розных гаспадарчых патрэб.
|| памянш.-ласк. ра́жачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым. ра́жачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
са́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Тлушчавая складка ў брушыне.
2. Прыстасаванне для герметызацыі адтулін, праз якія праходзяць рухомыя часткі механізмаў — валы, штокі і пад. (спец.).
|| прым. са́льнікавы, -ая, -ае (да 1 і 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)