Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сфе́ра
(лац. sphaera, ад гр. sphaira = шар)
1) шар або яго ўнутраная паверхня (напр. зямная с., нябесная с.);
2) вобласць распаўсюджання чаго-н. (напр. с. прыцягнення планеты, с. уплыву);
3) галіна якой-н. дзейнасці, праяўлення якіх-н. інтарэсаў (напр. с. вытворчасці, с. абслугоўвання);
4) грамадскае асяроддзе, кола асоб, аб’яднаных агульнасцю сацыяльнага становішча або заняткаў (напр. навуковая с., дзелавая с.).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
die
I[daɪ]
v.i.
1) паміра́ць, кана́ць
2) канча́цца, набліжа́цца да канца́, перастава́ць працава́ць
The engine died — Рухаві́к пераста́ў працава́ць
3) informal мо́цна хаце́ць, пра́гнуць
I am dying to see him — Я пра́гну яго́ ба́чыць
4) заціха́ць (пра ве́цер), сьціха́ць; заміра́ць
•
- die down
- die away
- die off
II[daɪ]
n., pl. dies
штамп -у m., ма́трыца f.
III[daɪ]
n., pl. dice
гл. dice
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
pry
I[praɪ]1.
v., pried, prying
1) падгляда́ць за кім, зазіра́ць куды́
2) уме́швацца
She likes to pry into others’ affairs — Яна́ лю́біць сава́ць нос не ў свае́ спра́вы
2.
n.
назо́льна ціка́ўны чалаве́к
II[praɪ]1.
v.t.
1) падыма́ць, падва́жваць, перасо́ўваць
2) выця́гваць
We finally pried the secret out of him — Мы нарэ́шце вы́цягнулі зь яго́ таямні́цу
2.
n.
вага́р, лом для падва́жваньня
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
sustain
[səˈsteɪn]
v.t.
1) падтры́мваць
Hope sustains him in his misery — Надзе́я падтры́мвае яго́ ў бядзе́
2) утры́мваць
to sustain an army — утры́мваць а́рмію
3) трыма́ць, падпіра́ць
Arches sustain the weight of the roof — Скляпе́ньне трыма́е цяжа́р страхі́
4) вытры́мваць (уда́ры)
5) цярпе́ць
to sustain a great loss — пане́сьці вялі́кую стра́ту
6) пацьвярджа́ць, падтры́мваць
The facts sustain his theory — Фа́кты пацьвярджа́юць яго́ную тэо́рыю
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
крыклі́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які многа крычыць, любіць крычаць, гучна гаварыць. Крыклівае дзіця. □ Байцы трошкі крыўдавалі за яго залішнюю строгасць, але ў баях цанілі крыклівага старшыну.Быкаў.Меў .. [Ніканор] пяток дзяцей і крыклівую бабу. Яна заўсёды крычала па яго, што ён гультай.Бядуля.
2. Гучны, моцны, прарэзлівы (пра голас, гукі). Крыклівы голас.// Які мае такі голас, з такім голасам. У густых верхавінах елак цэлымі днямі кружацца ля сваіх гнёздаў крыклівыя вароны, нібы сварацца між сабой.Якімовіч.
3. Які суправаджаецца крыкам; шумны, сварлівы. Крыклівая размова.
4.перан. Які прымушае звярнуць на сябе ўвагу сваёй яркасцю, стракатасцю. Крыклівая рэклама. □ Фінця Паўлаўна прытрымлівалася ранейшага рэжыму і заставалася прыгожай. Аднак увесь гэты нейлон, перлон цяпер на ёй быў крыклівы.Грамовіч.[Візэнера] не радавалі крыклівыя паведамленне аб паспяховым наступленні нямецкіх войск... Чаго варта гэтае наступленне.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ва́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; незак., каго.
1. Захапляючы, зачароўваючы сваім выглядам, прыцягваць да сябе. [Лабановіча] наогул захапляла і вабіла жыццё з прынаднымі малюнкамі і таемнымі чарамі.Колас.Я Чорнае мора зялёным назваў бы, калі ўтаймуецца бура і шторм. Сюды мяне змалку і клікаў і вабіў бязмежны, жывы і нястрымны прастор.Грахоўскі./убезас.ужыв.Хоць не было спякоты, але так і вабіла пад засень дрэў.Шахавец.// Выклікаць цікавасць да сябе, прыхільнасць, сімпатыю. Шырокая барада [Тодара].., яго манера гаварыць проста, зразумела і ясна, — усё гэта вабіла да яго.Нікановіч.Даша належала да ліку тых жанчын, хараство якіх не кідаецца рэзка ў вочы, а вабіць, захапляе, грэе.Васілевіч.
2. Падзываць птушак або звяроў, падрабляючы іх голас. [Піліпоўскі] жартаваў, высвістваў маршы, вабіў свістам з прыдарожных хмызнякоў птушак.Чорны.Там у таямнічыя Ночы ля дубоў Нашы паляўнічыя Вабілі ваўкоў.Глебка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Засланіць, прыкрыць чым‑н. Пеця спачатку прысеў, пасля лёг у разору і Рукамі захінуў галаву.Сіняўскі.На нейкі Міг наперадзе мільгануў твар Яльцова, але яго тут жа захінулі нейчыя плечы.Савіцкі.// Пасунуўшы (фіранку і пад.), закрыць што‑н. Дзірынг загадаў захінуць фіранкі на вокнах.Новікаў.
2. Ахінуць чым‑н., закруціць у што‑н. Збанок ён захінуў кажушком.Хомчанка.[Ранены] не чуў.., як захінулі яго ў пасцілку, перанеслі ў хату і, перавязаўшы раны, паклалі на цёплую печ.Стаховіч.// Закінуць адзін край адзежыны на другі. Глушак захінуў полы кажуха, і зноў нагнаў на твар санлівасць.Мележ.
3. Схаваць куды‑н., за што‑н. Міроніха стала.. рознымі знакамі паказваць.. [Аўдулі], каб яна захінула куды-небудзь малако.Ермаловіч.[Ігар] паспрабаваў зазірнуць у сумку, але Андрэй захінуў яе за сябе.Ваданосаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)