энтузія́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Чалавек, ахоплены энтузіязмам, натхнёны чым‑н. Няхай мне даруе лёс мой учынак, але я адразу надумаў выкарыстаць энергію гэтых юных энтузіястаў на карысць агульнае справы. Дубоўка. // чаго. Чалавек, які ўсе сілы аддае якой‑н. справе, шчыры прыхільнік чаго‑н. Будучы сапраўдным энтузіястам навукі, ён [Скарына] імкнуўся асвоіць яе ў самых розных галінах. Алексютовіч. Адным з кіраўнікоў тэатра быў юны літаратар і энтузіяст аматарскай сцэны Юрый Тарых. «ЛіМ».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

служы́ць

1. díenen vi; éine Stélle háben (быць на службе);

служы́ць у а́рміі beim Militär díenen;

служы́ць каму-н. j-m (D) díenen; in j-s Dienst stehen*;

служы́ць для чаго-н. zu etw. (D) díenen [gut sein], díenlich sein, ángetan sein, táugen vi; zu etw. (D) gebráucht wérden;

служы́ць кім-н., чым-н. als j-d [etw.] (n) díenen;

служы́ць пры́кладам als Béispiel díenen;

служы́ць зачэ́пкай als Vórwand díenen;

2. царк. den Góttesdienst (áb)halten*; éine Mésse zelebríeren, die Mésse lesen* (у каталіцкай царкве);

3. (пра сабаку) Männchen máchen;

◊

чым магу́ служы́ць? womít kann ich díenen?

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

испуска́ть несов. выпуска́ць, дава́ць; (распространять) распаўсю́джваць; (выделять) вылуча́ць; (о звуке) абзыва́цца (чым), дава́ць; однако чаще переводится другими глаг. в соответствии со значением сущ.;

испуска́ть арома́т (за́пах) па́хнуць (дава́ць пах);

испуска́ть вздох уздыха́ць;

испуска́ть крик крыча́ць (абзыва́цца кры́кам);

испуска́ть свет выпраме́ньваць (дава́ць) святло́;

испуска́ть стон стагна́ць;

испуска́ть дух (после́дний вздох) кана́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

преклоне́ние ср.

1. (действие) книжн., уст., высок. паклане́нне, -ння ср., схіле́нне, -ння ср.; неоконч. схіля́нне, -ння ср.; кле́нчанне, -ння ср.; см. преклони́ть, преклоня́ть;

2. (чувство уважения) глыбо́кая паша́на (пава́га), пачуццё глыбо́кай паша́ны (пава́гі); паклане́нне, -ння ср. (перад чым);

преклоне́ние пе́ред герои́змом наро́да паклане́нне пе́рад гераі́змам наро́да;

3. (раболепство) нізкапакло́нства, -ва ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

begléiten vt

1) право́дзіць; суправаджа́ць (тс. перан.)

2) канваі́раваць

3) (auf D) акампанава́ць, акампані́раваць (каму-н. на чым-н.);

begléitet von (D) пад акампанеме́нт (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

beláufen*

1. vt

1) аббе́гчы

2) абця́гваць, заця́гваць (смугой і г.д.)

2. vi (s) цямне́ць; заця́гвацца (чым-н.)

3. ~, sich (auf a) склада́ць (якую-н. суму)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Blick m -(e)s, -e по́зірк, по́гляд;

den ríchtigen ~ für etw. háben разбіра́цца ў чым-н.;

kéinen ~ für etw. háben не браць што-н. пад ува́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gebíeten*

1. vt зага́дваць;

j-m Rúhe ~ закліка́ць каго́-н. да спако́ю;

die Úmstände ~ es гэ́тага патрабу́юць абста́віны [акалі́чнасці]

2. vi (über A) кірава́ць, распараджа́цца (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gelégentlich

1. a выпадко́вы

2. adv у вы́падку; з вы́падку

3. präp (G) у су́вязі (з чым-н.), нако́нт (чаго-н.);

~ des Jubiläums з наго́ды юбіле́ю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gléichstellen аддз.

1. vt (mit D) раўня́ць, ста́віць наро́ўні (каго-н., што-н. з кім-н., чым-н.)

2. ~, sich ста́віць сябе́ наро́ўні [на адну́ до́шку] з кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)