скло́н, -ну м., грам. паде́ж;

ро́дны с. — роди́тельный паде́ж;

клі́чны с. — зва́тельный паде́ж;

уско́сныя ~ны — ко́свенные падежи́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уско́сна прысл., уско́сны ndirekt, mttelbar;

даве́дацца аб чым-н. уско́сным шля́хам etw. auf mwegen [hntenherm] erfhren*;

уско́сная мо́ва грам. ndirekte Rde;

уско́сны склон грам. der bhängige Fall, der ndirekte Ksus;

уско́сныя пада́ткі фін. ndirekte Stuern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Вусе́ль ’вусач’ (брагін., Шатал.). Ад вус, да словаўтварэння параўн. чубе́ль ’чубаты чалавек’, гарбе́ль ’гарбаты чалавек’ і пад., якія абазначаюць «асобу паводле адмоўнай прыкметы» (Сцяцко, Словаўтв., 244; Грам. бел. мовы, 1, 120).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ро́залка ’паглыбленне (равок) паміж загонамі пры ворыве ў роскідку’ (слуц., Лекс. і грам., 15). З ро́звалка, якое з раз- і валі́ць (гл.). Семантычна ро́звалка — тое ж, што і ро́скідка (гл. роскід).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Begung f -, -en

1) вы́гін, паваро́т

2) грам. склане́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Frmenlehre f -

1) грам. марфало́гія

2) вучэ́нне аб фо́рмах

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gnus n -, -nera

1) грам. стан

2) біял. род

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nfinitiv m -s, -e грам. інфінітыў, неазнача́льная фо́рма дзеясло́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Loklsatz m -es, -sätze грам. (акалі́чнасны) дада́ны сказ ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Prfekt n -s, -e грам. перфе́кт (форма прошлага часу)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)