Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
памылі́цца
1. sich írren (укім-н., чым-н. in D);
ты памыля́ешся du irrst dich;
я магу́ памылі́цца ich kann mich írren;
я памылі́ўся ў ну́мары кватэ́ры ich hábe mich in der Wóhnungsnummer ge¦írrt;
2. (прыняцьаднагочалавеказадругога) sich in der Persón írren; sich täuschen (укім-н., чым-н. in D; удачыненнідакаго-н., чаго-н. über A);
няўжо́ я памылі́ўся ў табе́? hábe ich mich wírklich in dir getäuscht?; éinen Féhler máchen, sich verséhen* [vertún* – разм.] (прычым-н. bei D);
я памылі́ўся пры падлі́ку ich habe mich verzählt [verréchnet];
я памылі́ўся ў гэтым пу́нкце in diesem Punkt hábe ich mich geírrt;
памылі́цца ў вазе́ sich mit dem Gewícht vertún*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
afloat
[əˈfloʊt]1.
adv.
1) на вадзе́, на мо́ры; на мо́рскай слу́жбе
2) у дзе́яньні
3) пры грашо́х
2.
adj.
1) які́ плыве́, трыма́ецца на вадзе́ ці ў паве́тры
2) залі́ты, зато́плены
After the rain the whole cellar was afloat — Пасьля́ дажджу́ ўве́сь падва́л быў залі́ты вадо́ю
3) Figur. пашы́раны
Rumors of a revolt were afloat — Хадзі́лі чу́ткі пра бунт
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Пстры́чка, пстрычо́к ’рэзкі адрывісты ўдар пры разгібанні ўказальнага або сярэдняга пальца, сагнутага вялікім пальцам’; ’пра малую, несур’ёзную, нявытрыманую, запальчывую, нервовую жанчыну ці дзяўчыну’ (ТСБМ, Шат., ТС, Сл. ПЗБ, Байк. і Некр., Жыв. сл.), ’шпілька’ (Байк. і Некр.). З польск.pstryczek, pstryczka ’пстрычка’, якія ад pstrykać (гл. пстрык).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Печані́ца ’сіняквет звычайны, Echitim vulgare L.’ (віц., маг., Кіс.). Відаць, утворана пры дапамозе суф. ‑іц‑а ад печань (гл.), як і іншыя назвы раслін на аснове іх падабенства да адпаведных прадметаў: жыціца, мятліца, ігліца, у прыватнасці, на аснове падабенства колеру сіне-бардова-чырвоных кветак расліны і пячонкі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плавы́ня ’плывучы востраў’ (паўн.-усх., КЭС), смал.плави́на ’тс’. Да плаў1 (гл.) < прасл.*рlаvъ — пра нейкі плаваючы прадмет. Суф. -ы́ня ўзыходзіць да прасл.*-ynʼi, параўн. *pustynʼi, *jaskynʼi ’пячора’. Рус.пла́вень ’нізкі рачны востраў, які ў разводдзе заліваецца вадой’, утвораны ад *plav‑a‑tiпры дапамозе суф. -ьn’ь.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прасе́ў, прасеў ’агрэх, прапушчаны пры сяўбе ўчастак’ (лудз., Сл. ПЗБ, Выг., ТС), прасеў ’тс’ (Мат. Маг.). Рус.прасее ’прасейванне; сяўба ўсяго насення, якое ёсць у сеялцы’, польск.przesiew ’прасяванне; сяўба’. Нулявы дэрыват ад прасяваць, прасаваць. Семантыка слова развілася пад уплывам так іх слоў, як пралік і пад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Про́снік, проснь ’мера напрадзеных нітак’ (Інстр. 3), ’вялікае верацяно, на якое перамотваюць ніткі з малых верацён’ (Нас.). Дэрываты ад про́сты (гл. прасцень). Першаснае слова ўтворана з суф. ‑нік, проснь з’яўляецца скарачэннем слова прасцень, відаць, у выніку рэдукцыі паслянаціскнога галоснага епры пераносе націску на першы склад.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыно́жак ’дэталь у калаўроце, на якую наступаюць нагой, каб прывесці ў рух кола’ (Скарбы), мн. л. прыно́жкі ’планкі, якія злучаюць ніжнія часткі ножак стала’ (паст., Сл. ПЗБ). Суфіксальная лексікалізацыя словазлучэння пры назе́; параўн. аналагічнае, але з іншай семантыкай рус.дыял.прино́жка ’перакладзіна, якая змацоўвае стойкі ткацкага станка’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыпіва́ць ’перад тым, як выпіць чарку, жадаць здароўя суседу, які будзе піць наступным’ (астрав., Сл. ПЗБ). Укр.припива́ти ’пры частаванні чаркай крыху адпіваць з яе’, польск.przypijać ’чокацца з кім-небудзь’, чэш.připitek ’тост’. Незак. тр. да прыпі́ць < піць (гл.); магчыма, семантычнае запазычанне з польскай мовы.