па́нты, ‑аў;
Маладыя, неакасцянелыя рогі высакародных
[Манг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́нты, ‑аў;
Маладыя, неакасцянелыя рогі высакародных
[Манг.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паперавя́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Перавязаць усіх, многіх
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папрыраста́ць, ‑ае;
Прырасці, зрасціся з чым‑н. — пра ўсё, многае
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пастано́ўшчык, ‑а,
Той, хто ажыццяўляе пастаноўку спектакля
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
канскры́пцыя, ‑і,
У некаторых еўрапейскіх краінах да ўвядзення ўсеагульнай воінскай павіннасці — сістэма камплектавання арміі на аснове воінскай павіннасці з правам выкупіцца
[Ад лац. conscriptio — унясенне ў спісы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капта́ж, ‑у,
1. Заключэнне ў трубы, калодзежы і іншыя збудаванні падземнай крыніцы вадкасці
2. Збудаванне над месцам выхаду крыніцы.
[Фр. captage.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карэ́ктарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да карэктара, належыць яму.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
касмапалі́т, ‑а,
1. Прыхільнік касмапалітызму; чалавек, які лічыць, што ён не належыць ні да якой нацыянальнасці.
2. Расліна
[Ад грэч. kosmopolítēs — грамадзянін свету.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
катале́псія, ‑і,
Стан поўнай нерухомасці з застываннем чалавека ў той
[Ад грэч. katálēpsis — схватванне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
квершла́г, ‑а,
Гарызантальная
[Ням. Querschlag.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)