virulent

[ˈvɪrələnt]

adj.

1) ве́льмі атру́тны; сьмяро́тны, забо́йчы

a virulent poison — сьмяро́тная атру́та

2) зье́длівы; ве́льмі варо́жы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

terribly [ˈterəbli] adv.

1. страшэ́нна, жахлі́ва, жу́дасна;

be terribly afraid of smth. страшэ́нна бая́цца чаго́-н.

2. infml ве́льмі;

I’m terribly sorry! Я вельмі шкадую!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

НЕПТУ́НІЙ (лац. Neptunium),

Np, штучны радыеактыўны хім. элемент III групы перыяд. сістэмы, ат. н. 93; адносіцца да актыноідаў. Стабільных ізатопаў не мае. Вядомыя ізатопы з масавымі лікамі 227—241; найб. устойлівы ​237Np (перыяд паўраспаду 2,14∙10​6 гадоў, α-выпрамяняльнік). У вельмі нязначнай колькасці знойдзены ва ўранавых рудах. Першы трансуранавы элемент; адкрыты Э.М.Макміланам і Ф.​Эйблсанам у 1940; назва — ад планеты Нептун.

Крохкі серабрыста-белы метал, tпл 639 °C, шчыльн. 20450 кг/м³. Вельмі рэакцыйназдольны (ступень акіслення ў хім. злучэннях ад +3 да +7). Утвараецца ў ядз. рэактарах пры працяглым апрамяненні урану, вылучаюць як пабочны прадукт пры атрыманні плутонію. Ізатоп ​237Np выкарыстоўваюць для вытв-сці плутонію-238. Высокатаксічны, ГДК у паветры рабочых памяшканняў 2,6∙10​−6 Бк/л.

т. 11, с. 290

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вострадэфіцы́тны, ‑ая, ‑ае.

Вельмі дэфіцытны. Вострадэфіцытныя тавары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокаадукава́ны, ‑ая, ‑ае.

Вельмі адукаваны. Высокаадукаваны чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мі́ні-спадні́ца, ‑ы, ж.

Вельмі кароткая спадніца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяккава́ты, ‑ая, ‑ае.

Не вельмі цвёрды; пругкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наўдалу́ю, прысл.

Вельмі смела, безразважна; як удасца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ператаўчы́ся, ‑таўчэцца; зак.

Стаўчыся вельмі дробна; раскрышыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ультрамары́н, ‑у, м.

Вельмі яркая сіняя фарба.

[Ад лац. ultra — за межамі, звыш і marinus — марскі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)