odnosić

odno|sić

незак.

1. адносіць;

2. co do czego суадносіць, супастаўляць што з чым;

3. атрымліваць, дабівацца;

~szę wrażenie, że ... — у мяне ёсць уражанне, што ...;

гл. odnieść

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odsądzić

зак.

1. адмовіць каму ў чым; не прызнаць за кім чаго;

2. уст. пазбавіць права праз суд;

odsądzić kogo od czci i wiary — абняславіць чыё добрае імя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

potraktować

зак.

1. kogo/co абысціся з кім; аднесціся, паставіцца да каго;

2. czym хім. аддаць пад уздзеянне чаго; падзейнічаць чым;

potraktować kwasem — падзейнічаць кіслатой;

3. уст. пачаставаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

terać

незак.

1. разм. надрывацца, цяжка працаваць;

2. уст. трапаць, драць, дзерці, зношваць;

3. уст. знясільваць, мардаваць, вычэрпваць, надрываць (сілы, здароўе);

4. уст. папіхаць кім/чым; трэціраваць каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

tym

I

тым;

гл. ten

II

: tym bardziej (więcej) — тым больш;

tym lepiej — тым лепш;

im dalej, tym gorzej — чым далей, тым горш;

tym niemniej — тым не менш

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ład, ~u

м. лад, парадак;

dojść do ~u z kim/czym — дамовіцца; прыйсці да пагаднення з кім/чым;

bez ~u i składu — без толку; без сэнсу; без ладу

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bestéhen*

1. vt вытры́мліваць, пераадо́льваць;

die Prüfung ~ вы́трымаць экза́мен [іспы́т]

2. vi

1) існава́ць

2) (auf D) насто́йваць (на чым-н.)

3) (aus D) склада́цца (з чаго-н.)

4) (in D) заключа́цца; утры́млівацца (у чым-н.)

5) (vor D, gegen A) вы́трымаць, устая́ць (супраць каго-н., чаго-н.);

im Kampf ~ устая́ць у барацьбе́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unterschéiden*

1. vt

1) (von D) адро́зніваць (ад каго-н., чаго-н.);

Gútes vom Bösen ~ адро́зніць до́брае ад дрэ́ннага [зло́га]

2) адро́зніваць, распазнава́ць;

éine Stímme im Lärm déutlich ~ я́сна адро́зніць го́лас у шу́ме

2. ~, sich (durch A, von D, in D) адро́знівацца (чым-н., у чым-н., ад каго-н., ад чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

überlégen III

1. a (D an D – каго-н. у чым-н.)

1) які́ пераўзыхо́дзіць (у чым-н.);

j-m an Kraft ~ sein пераўзыхо́дзіць каго́-н. у сі́ле

2) напы́шлівы, фанабэ́рысты, які́ глядзі́ць звысоку;

ein ~es Lächeln пага́рдлівая ўсме́шка

2. adv з вялі́кай перава́гай, упэўнена;

~ in Führung sein ве́сці (гульню́) з вялі́кай перава́гай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vergléich I m -(e)s, -e

1) параўна́нне;

im ~ mit [zu] j-m, mit [zu] etw. (D) у параўна́нні з кім-н., з чым-н.;

ein markánter ~ яскра́вае параўна́нне;

éinen ~ zíehen* [ánstellen] параўно́ўваць, рабі́ць параўна́нне;

kéinen ~ mit j-m, mit etw. (D) áushalten* не вы́трымаць параўна́ння з кім-н., з чым-н.

2) спарт. спабо́рніцтва, сустрэ́ча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)