Verbum

уну́рыцца

1. (панурыцца) den Kopf hängen lássen*;

2. (пільна, не зводзячы вачэй, глядзець на каго-н., што-н.) ánstarren vt, fixíeren vt

гуж м. (частка збруі) Kúmmetriemen m -s, -;

◊

узя́ўся за гуж – не кажы́, што не дуж wer A sagt, muss auch B ságen

даклада́ць

1. (зрабіць даклад, паведаміць) beríchten vt, vi (пра што-н über A), vórtragen* vt;

2. разм. (дадаць) hinzúfügen vt, dazúlegen vt

утаро́піць (вочы, позірк на каго-н., што-н.) den (bewégungslosen, stárren) Blick auf etw., auf j-n ríchten; etw.j-n ánstarren

загатава́ць, загато́ўваць разм.

1. (назапасіць) sich verséhen* (што-н. mit D); besórgen vt; Vórräte ánlegen;

2. (зрабіць нарыхтоўкі) bescháffen vt, áufbereiten vt

замяша́ць

1. (падрыхтаваць) knéten vt, éinrühren vt;

2. (уцягнуць каго-н. у што-н.) (in éine Sáche) verwíckeln vt [verstrí cken vt]

змо́га ж. разм.

1.:

што ёсць змо́гі aus Léibeskräften;

2. (стомленасць) Müdigkeit f -, Erschöpfung f -, Entkräftung f -;

да змо́гі bis zur Erschöpfung

імітава́ць

1. (пераймаць каго-н., што-н.) imitíeren vt, náchah men vt;

2. (рабіць імітацыі) náchbilden vt, imitíeren vt, náchma chen vt

кане́чне

1. пабочн. сл. gewíss, natürlich; sélbstverständlich;

2. часц. natürlich; und ob;

кане́чне, што за пыта́нне! das ist doch klar!, kéine Fráge!

налюбава́цца sich satt séhen*; séine Áugen wéiden (разм.), sich ergötzen (кім-н., чым-н., на каго-н., на што-н. an D)