milestone [ˈmaɪlstəʊn] n.

1. (in) вяха́

2. ка́мень пры даро́зе (з адзначанай на ім адлегласцю да пэўнага месца)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nomadic [nəʊˈmædɪk] adj.

1. нама́дны, качавы́;

nomadic tribes качавы́я плямёны

2. вандро́ўны, які́ не ма́е ме́сца пастая́ннага жыха́рства

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fishery [ˈfɪʃəri] n.

1. ры́бная прамысло́васць; ры́бная гаспада́рка

2. ме́сца ў мо́ры або́ рацэ́, дзе ло́вяць шмат ры́бы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

foothold [ˈfʊthəʊld] n.

1. пункт, ме́сца апо́ры (пры пад’ёме на гару)

2. плацда́рм, зыхо́дны пункт для чаго́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

goer [ˈgəʊə] n. ста́лы наве́двальнік (пэўнага месца); ама́тар: a cinema-goer ама́тар кіно́;

a theatregoer/а playgoer тэатра́л

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

booby prize [ˈbu:bipraɪz] n. суцяша́льны прыз (які жартам даюць таму, хто заняў апошняе месца ў спаборніцтве або конкурсе)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

theirs [ðɛəz]pron. іх, і́хні, і́хняя, і́хняе, і́хнія;

It’s a favourite place of theirs. Гэта іх улюбёнае месца.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

го́рад, -а, мн. гарады́, гарадо́ў, м.

1. Буйны населены пункт, адміністрацыйны, прамысловы, гандлёвы і культурны цэнтр.

Сталічны г.

Г. на Дзвіне.

Жыць за горадам.

2. Населенае месца, абгароджанае і ўмацаванае сцяной (гіст.).

Старажытны славянскі г.

3. У розных рухомых гульнях (напр., лапта, гарадкі) месца, лагер кожнай каманды.

|| памянш. гарадо́к, -дка́, мн. -дкі́, -дко́ў, м. (да 1 знач.).

|| прым. гарадскі́, -а́я, -о́е.

Гарадская гаспадарка.

Гарадскія будынкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пазно́сіць, -о́шу, -о́сіш, -о́сіць; зак.

1. каго-што. Знесці адкуль-н. усё, многае або знесці ў адно месца ўсіх, многіх ці адно, многае.

П. бульбоўнік з агарода.

П. параненых у санітарную машыну.

2. што. Спусціць уніз усё, многае.

П. сена з вышак.

3. што. Сарваўшы, разбурыўшы, знесці з месца ўсё, многае.

П. масты.

4. што. Пайшоўшы, узяць з сабой усё, многае.

П. чужыя рэчы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

АЎСЯ́НЫ КІСЕ́ЛЬ,

старадаўняя бел. мучная страва. Варылі з аўсянай мукі грубага памолу, часам з вотруб’я. Муку залівалі вадой і ставілі на ноч у цёплае месца. Раніцай выціскалі на рэшаце (сітку) і цэд варылі. Пасля разлівалі ў посуд і ставілі ў халоднае месца, каб кісель застыў. Елі з алеем, малаком, маслам, сытою. На посную куццю аўсяны кісель быў адной з абрадавых страў. Сыры цэд давалі дзецям ад глістоў. Вадкі аўсяны кісель наз. журам.

т. 2, с. 108

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)