асартыме́нт, -у, М -нце, м.
1. Падбор разнастайных відаў і гатункаў тавараў у гандлёвым прадпрыемстве або вырабаў у вытворчым.
2. Падбор аднародных прадметаў розных гатункаў.
Багаты а. адзення.
|| прым. асартыме́нтны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
атрыбу́т, -а, М -бу́це, мн. -ы, -аў, м.
1. Неабходная, пастаянная характэрная прымета, уласцівасць чаго-н., прыналежнасць (кніжн.).
2. У граматыцы: тое, што і азначэнне.
|| прым. атрыбуты́ўны, -ая, -ае (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
барсу́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Драпежны пушны звер сямейства куніцавых з вострай мордай і доўгай грубай шэрсцю.
|| прым. барсуко́вы, -ая, -ае і барсучы́ны, -ая, -ае.
Барсуковая нара.
Барсучынае футра.
Б. тлушч.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бінт, -у, М -нце, мн. -ы́, -о́ў, м.
Марлевая стужка для перавязкі ран, пераломаў і пад.
Перавязаць рану бінтам.
|| памянш. бі́нцік, -у, мн. -і, -аў, м.
|| прым. бінтавы́, -а́я, -о́е.
Бінтавая павязка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
блін, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.
Мучны выраб з рэдкага цеста, спечаны на патэльні.
Бліны з макам.
Б. не клін: бруха не расколе (прыказка).
|| прым. блі́нны, -ая, -ае і бліно́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́тапіць, -плю, -піш, -піць; -плены; зак., што.
Тапленнем здабыць, вырабіць.
В. сала.
|| незак. выто́пліваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. выто́пліванне, -я, н. і вы́тапка, -і, ДМ -пцы, ж.
|| прым. вытапны́, -а́я, -о́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вясёлка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
Шматкаляровая дугападобная паласа на небе, якая ўзнікае ад праламлення сонечных прамянёў у дажджавых кроплях.
Колеры вясёлкі (колеры сонечнага спектра).
|| прым. вясёлкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гайду́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м. (гіст.).
1. Слуга, выязны лакей часоў прыгоннага права.
Панскі г.
2. Паўстанец-партызан на Балканах і ў Венгрыі ў эпоху турэцкага ўладарніцтва.
|| прым. гайду́цкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гар, -у, м.
1. Едкі пах ад няпоўнага згарання чаго-н.
Запахла гарам.
2. Рэшткі перагарэлага каменнага вугалю.
Пасыпаць дарожкі гарам.
3. Выпаленае месца ў лесе.
|| прым. га́равы, -ая, -ае.
Гаравая дарожка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
гатэнто́ты, -аў, адз. -то́т, -а, м.
Народнасць, якая жыве на поўдні Афрыкі (сучасная Намібія) і размаўляе на мове нама.
|| ж. гатэнто́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. гатэнто́цкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)