абво́рак, ‑рка, м.

Разм. Месца на полі, якое кругом абворваецца; няўдобіца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калумба́рый, ‑я, м.

Месца для захоўвання урнаў з прахам пасля крэмацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ме́сцейка, ‑а, н.

Памянш.-ласк. да месца (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакачава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак.

Качуючы, перайсці на другое месца; перавандраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наму́л, ‑у, м.

Хворае ад націрання месца. Намул на спіне каня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыгало́ўе, ‑я, н.

Месца на пасцелі, ложку, куды кладуцца галавой; узгалоўе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пры́іск, ‑а, м.

Месца распрацоўкі каштоўнага выкапня. Залатыя прыіскі. Алмазны прыіск.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэлерэпарта́ж, ‑у, м.

Рэпартаж з месца падзеі, які перадаецца па тэлебачанні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узды́хавіна, ‑ы, ж.

Разм. Месца на целе, дзе паўкружжам канчаюцца рэбры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АЎСЯ́НЫ КІСЕ́ЛЬ,

старадаўняя бел. мучная страва. Варылі з аўсянай мукі грубага памолу, часам з вотруб’я. Муку залівалі вадой і ставілі на ноч у цёплае месца. Раніцай выціскалі на рэшаце (сітку) і цэд варылі. Пасля разлівалі ў посуд і ставілі ў халоднае месца, каб кісель застыў. Елі з алеем, малаком, маслам, сытою. На посную куццю аўсяны кісель быў адной з абрадавых страў. Сыры цэд давалі дзецям ад глістоў. Вадкі аўсяны кісель наз. журам.

т. 2, с. 108

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)