Вечнабытны ’вечны’ (Яруш.) — рэгіянальнае ўтварэнне ад вечны і быць па ўзору векапомны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лушчыны́ ’лупіны’ (бераст., Сцяшк. Сл.). Утворанае па аналогіі да лупі́ны ад лу́шчыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́менка ’назва па імені’; ’упамінанне’ (Нас.). Ад выменовываць, выменяць з дапамогай суф. ‑ка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мяню́шчыць ’лаяць’ (шчуч., гродз., Сл. ПЗБ). Утворана ад мянушка: ’абзываць па мянушцы’ > ’лаяць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пасмята́нне ’маслёнка’ (Шн. 3). Утворана ад выразу па (’пасля’) смятане і суфікса ‑bi̯e.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пастаро́нец ’жыхар навакольных вёсак’ (Нас.). Утворана ад выразу па старане. Да старана (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Па́сьцьва ’пасьба скаціны’ (Касп.). Другасны назоўнік, утвораны па ўзору паства ад пасцівіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Паўзга́ліцца ’выказаць моцнае жаданне’ (Гарэц., Др.-Падб., Яруш.). Да па, ‑уз‑, абліцца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пу́цкала ’мурза, бруднюха’ (дзятл., Сл. ПЗБ). Ад пу́цкаць ’размазваць па твары’, гл. пу́ца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Размахру́шчаны ’раскудлачаны’ (Сцяшк. Сл.). Ад махры́ (гл.) праз *махрачыць/махручыць па ўзору растру́шчаны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)