Той, хто (або тое, што) спажывае што‑н. Расліна — спажывальнік азоту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́мнік, ‑у, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных, вядомая як лекавая, меданосная і фарбавальная.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
турнэ́пс, ‑у, м.
Расліна сямейства крыжакветных, караняплоды якой ідуць на корм жывёле; кармавая рэпа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарнако́рань, ‑ю, м.
Шматгадовая травяністая расліна сямейства складанакветных з простым сцяблом і ланцэтападобнымі лістамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чумі́за, ‑ы, ж.
Буйная злакавая расліна, з зерня якой вырабляюцца каштоўныя мука і крупы.
[Кіт.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эгіло́пс, ‑у, м.
Рэдкая аднагадовая травяністая расліна сямейства злакавых, якая з’яўляецца бліжэйшым родзічам пшаніцы.
[Лац. Aegilops.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
энатэ́ра, ‑ы, ж.
Адна- або шматгадовая расліна сямейства кіпрэйных з пахучымі жоўтымі кветкамі; асліннік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эндэ́мік, ‑а, м.
Спец.Расліна або жывёліна, пашыраная толькі ў пэўнай і абмежаванай мясцовасці.
[Ад грэч. éndēmos — мясцовы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эфе́дра, ‑ы, ж.
Вечназялёны куст, расліна сямейства эфедравых, якая ўтрымлівае алкалоіды (эфедрын і пад.).
[Грэч. ephedra.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БЕЛАКУ́ДРАНІК (Ballota),
род кветкавых раслін сям. ясноткавых. Больш за 30 відаў. Пашыраны пераважна ў Міжземнамор’і і Азіі. На Беларусі ў садах і парках, каля жылля і дарог, на засмечаных мясцінах і берагавых схілах трапляецца белакудранік чорны (Ballota nigra).
Шматгадовая травяністая раслінавыш. 20—125 см з кароткім карэнішчам. Сцябло простае або галінастае, шурпатаапушанае. Лісце круглавата-яйцападобнае, пілаватае, на чаранках. Кветкі дробныя, брудна-ружовыя, з непрыемным пахам, сядзяць на кароткіх кветаносах у шматлікіх пазушных паўпарасоніках (дыхазіях). Плод — чатырохарэшак. Лек. (выкарыстоўваецца ў нар. медыцыне) і меданосная расліна.
