зване́ц, ‑нцу, м.

Травяністая расліна сямейства залознікавых з жоўтымі кветкамі і плодам у выглядзе каробачкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мяша́нец, ‑нца, м.

Разм. Жывёла або расліна, атрыманая ад скрыжавання двух розных парод, відаў; метыс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вяргі́ня, ‑і, ж.

Шматгадовая травяністая дэкаратыўная расліна сямейства складанакветных з вялікімі яркімі кветкамі рознага колеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саляро́с, ‑у, м.

Расліна сямейства маравых з сакавітым сцяблом і коласападобным суквеццем, якая вызначаецца солевынослівасцю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свідзі́на, ‑ы, ж.

Кустовая або дрэвавая расліна сямейства кізілавых з белымі, жоўтымі ці ружовымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свінакро́п, ‑у, м.

Невялікая аднагадовая расліна сямейства гваздзіковых з доўгім ніткападобным лісцем і белымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бружме́ль, ‑ю, м.

Кустовая расліна сямейства бружмелевых з папарна размешчанымі лісцямі і рознакаляровымі духмянымі кветкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ве́жавіца, ‑ы, ж.

Аднагадовая травяністая расліна сямейства крыжакветных з дробнымі жаўтаватымі кветкамі і стручковымі пладамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жаўту́шнік, ‑у, м.

Лекавая расліна сямейства крыжакветных, з якой здабываецца прэпарат, што ўздзейнічае на сэрца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расхо́днік, ‑а, м.

Травяністая расліна сямейства таўсцянкавых з жоўтым мясістым сцяблом і лісцем; зайцава капуста.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)