néckenvt дражні́ць, перакрыўля́ць, пацве́льваць (з каго-н.);
◊
was sich liebt, das neckt sich хто каго́ лю́біць, той таго́ і чу́біць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verlágernvt
1) перамяшча́ць; пераво́дзіць
2) (auf A) пераво́дзіць (размову на каго-н., на што-н.); перакла́сці (адказнасць на каго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
cajole
[keˈdʒoʊl]1.
v.t.
1) ла́шчыцца, лісьлі́віць
2) задо́брываць, зьмякча́ць
to cajole someone into doing something — падгавары́ць каго́ зрабі́ць што
2.
v.i.
паддо́брывацца, падла́шчвацца, падлі́звацца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
designate
1.[ˈdezɪgneɪt]
v.t.
1) прызнача́ць (на паса́ду)
2) абазнача́ць, пака́зваць на што
3) называ́ць каго́
to be designated — быць назва́ным
2.[ˈdezɪgnət]
adj.
прызна́чаны, вы́браны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
greet
[gri:t]
v.t.
1) віта́ць
2) зьвярта́цца да каго́ (са сло́вам)
3) успрыма́ць
His speech was greeted with cheers — Яго́ная прамо́ва была́ ўспрыня́тая ра́даснымі во́клічамі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
initiate
1.[ɪˈnɪʃieɪt]
v.t.
1) пачына́ць, распачына́ць, ініцыява́ць
2) урачы́ста прыма́ць у арганіза́цыю, адкрыва́ць таямні́цу
3) знаёміць, уво́дзіць каго́ ў што, утаямні́чваць
2.[ɪˈnɪʃiət]
n.
новапрыня́ты
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ве́зці, вязу, вязеш, вязе; вязём, везяце; пр. вёз, везла і вязла; заг. вязі; незак., каго-што.
1. Перамяшчаць каго‑, што‑н. пры дапамозе транспартных сродкаў. Вязуць бярвенні гонкія У вёску вазакі.Бядуля.// Перапраўляць каго‑н. куды‑н. сілай. Калі [Віцю] везлі.. з турмы ў Нямеччыну, хлопец прарэзаў сценку.. у вагоне і зноў вярнуўся ў атрад.Брыль.
2.безас.; перан. Тое, што і шанцаваць. Не вязе, падумаў я, І за што гарую? Доля горкая мая — Халастым памру я.А. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абрабава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., каго-што.
1. Па-разбойніцку напаўшы, сілай адабраць у каго‑н. што‑н. Нямецка-фашысцкія захопнікі разбурылі і абрабавалі арцельную гаспадарку.Жычка.Сам злодзей, Мартыневіч мог украсці толькі нешта дробнае, але каб так абрабаваць чалавека, то не.Чарнышэвіч.// Непамернымі падаткамі, паборамі або карыстаючыся ашуканствам, абабраць каго‑н.
2.перан. Пазбавіць духоўных сіл; апустошыць. Для беларусаў і ўкраінцаў рыхтаваў [Пілсудскі] легіёны асаднікаў і заключаў змовы з езуітамі. Трэба ж абрабаваць зямлю і душу.Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
няве́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; незак., каго-што.
Наносячы фізічныя пашкоджанні, калечыць каго‑н. [Бярозка] усё больш і больш нагінала галаву, каб аслабіць вяроўку.. Тады збянтэжаны кат загадаў памочнікам, таптаць і нявечыць паланянку.Хадкевіч.Мірановіч нізашто не згаджаўся рэзаць шчаку, не хацеў яшчэ больш нявечыць твар.Марціновіч.// Ламаць, псаваць што‑н. Вецер бязлітасна .. зрывае дах з хат казацкіх, нявечыць, кідае вобзем ды так, што і рады няма як даць...Барашка.//перан. Рабіць дрэнны ўплыў на каго‑н.; псаваць. Нявечыць душу дзіцяці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сваімі паводзінамі, учынкамі ўзводзіць няславу на каго‑н.; ганьбіць. [Гаспадыня:] — Плёткі гэта! Мой сын дваранін, а яна што? З ёй не стане свайго імя няславіць...Галавач.[Старая:] — Лепш мяне, калі хочаш, забі, а дзіця не дам няславіць.Грахоўскі.// Абражаць пры людзях чый‑н. гонар; распаўсюджваць плёткі, якія ганьбяць каго‑, што‑н. От жа стаіць Лявон і слухае, як сын абражае, няславіць маці, і адно толькі твар у старога балюча перасмыкаецца.Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)