метастрангілёз

(ад метастрангіліды)

глісная хвароба дзікоў і свойскіх свіней, якая выклікаецца метастрангілідамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

назагра́фія

(ад гр. nosos = хвароба + -графія)

раздзел медыцыны, які займаецца апісаннем хвароб.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

піраплазмо́з

(ад піра- + плазма)

хвароба дамашніх жывёл, выкліканая піраплазмамі, якіх пераносяць кляшчы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пнеўмаміко́з

(ад гр. pneumon = лёгкія + мікоз)

хвароба лёгкіх, якая выклікаецца паразітычнымі грыбамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пуларо́з

(ад лац. pullus, -lorum = кураня)

інфекцыйная хвароба птушак, якая выклікаецца сальманеламі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

таксакаро́з

(ад таксакара)

глісная хвароба пушных звяроў, сабак, кошак, якая выклікаецца таксакарай.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

трыхастрангілёз

(ад трыхастрангіліды)

глісная хвароба траваедных жывёл і птушак, якая выклікаецца трыхастрангілідамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

respond [rɪˈspɒnd] v. fml

1. (to, with) адка́зваць; рабі́ць (што-н.) у адка́з

2. рэагава́ць; адкліка́цца, адгу́квацца (на што-н.);

Her disease failed to respond to treatment. Яе хвароба не паддавалася лячэнню.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

застарэ́лы, ‑ая, ‑ае.

Разм.

1. Даўні па часу ўзнікнення; стары, састарэлы. Застарэлыя мазалі. □ [Дым] .. стаў марудна асядаць на зараснікі, на застарэлы бруснічнік. Кулакоўскі.

2. Які цягнецца з даўніх часоў; непапраўны, невылечны. Застарэлая хвароба.

3. Які не адпавядае сучасным патрабаванням, нормам; устарэлы. Застарэлае абсталяванне. Застарэлыя звесткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Недабрата́хвароба; цяжкі душэўны стан’ (Марц.). Ад недабрыцца ’нездаровіцца, нядужыцца’ (пух., З нар. сл.; Сл. ПЗБ), параўн. недобро ’дрэнна (пра адчуванне)’, недобрыцца ’нездаровіцца’ (ТС). Гл. добры.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)