Verbum

анлайнавы слоўнік

féilhaben аддз. vt, féilhalten* аддз. vt, féilbieten* аддз. vt мець у про́дажы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

gállig a зласлі́вы, зло́сны; з’е́длівы;

éinen ~en Humór háben мець злы гу́мар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

háusen vi

1) жыць, мець прыту́лак, тулі́цца

2) гаспада́рнічаць;

arg [schlimm] ~ лютава́ць, бясчы́нстваваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

in pétto:

etw. ~ háben* разм. мець што-н. напагато́ве; заду́мваць што-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

schwánken vi

1) хіста́цца, гайда́цца

2) вага́цца, мець сумне́нні, быць у нерашу́часці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

úmhaben vt быць апра́нутым (у што-н.), мець на сабе́ (што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Wéste f -, -n камізэ́лька, жыле́т(ка);

◊

éine réine [sáubere, wéiße]~ háben мець незапля́мленую рэпута́цыю

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

wíderhallen vi

1) адкліка́цца

2) мець ро́згалас

3) фіз. адбіва́цца (пра гук)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Раскабо́іна ’свавольнік, гарэза’ (Юрч.). Няясна. Магчыма звязана з прасл. *kobъ, *kobiti, *koběniti (sę) ’быць упартым, супрацівіцца’, параўн. рус. дыял. ко́бый ’чалавек з дрэнным характарам, наравісты’, ко́биться ’паводзіць сябе неспакойна’, ко́бень ’той, хто ўпарціцца, не слухаецца’, гл. ЭССЯ, 10, 88, 92, 101. Прыстаўка можа мець узмацняльнае значэнне.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Нары́ціцца ’нарыхтавацца, мець намер’ (Бяльк.), ’наважыцца зрабіць што-небудзь’ (браг., З нар. сл.), ’намерыцца’ (рэч., Мат. Гом.). Паводле Мяркулавай (Этимология–1978, 98), адлюстроўвае прасл. *ryti ’імкнуцца’, паралельнае да *гъиаН ’імкнуцца зрабіць што-небудзь’, ’старанна працаваць’, параўн. кашуб. zarevac (*zaryvati) ’заўзята працаваць’, рус. наройный ’старанны’ і пад.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)