ка́нцлер, ‑а,
Званне, якое прысвойваецца вышэйшай службовай асобе ў некаторых дзяржавах.
[Ням. Kanzler.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ка́нцлер, ‑а,
Званне, якое прысвойваецца вышэйшай службовай асобе ў некаторых дзяржавах.
[Ням. Kanzler.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каптэна́рмус, ‑а,
Службовая
[Ад фр. capitaine d'armes.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павы́тчык, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прынц, ‑а,
У Заходняй Еўропе — тытул члена (не караля) каралеўскага дома.
[Ням. Prinz.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыётэлеграфі́ст, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сакрэдыто́р, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
санато́рнік, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
kredytobiorca
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
sygnatariusz
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
АБВІНАВА́ЧАНЫ,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)