inimical

[ɪˈnɪmɪkəl]

adj.

1) непрыя́зны; варо́жы

2) шко́дны, неспрыя́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

noxious

[ˈnɑ:kʃəs]

adj.

1) ве́льмі шко́дны; атру́тны

2) ліхадзе́йны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

prejudicial

[,predʒuˈdɪʃəl]

adj.

які́ прыно́сіць стра́ту, стра́тны; шко́дны; згу́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нездаро́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які недамагае, хварэе на што‑н.; хворы. [Падліпскі:] — Дадому вярнуўся нездаровы і нядужы, тыдні тры адляжаў у пасцелі. Адамчык. — Паедзем сёння, — стаяла на сваім Надзейка. — Дома нас чакаюць, дый Сымонка нездароў. Гурскі. // Які сведчыць аб нездароўі. Лялькевіч выпіў, з’еў гарачай бульбы, і бледны твар яго пакрыўся нездаровымі чырвонымі плямамі. Шамякін.

2. Шкодны для здароўя. Нездаровы клімат. □ Загорскі абводзіў вачыма каморку. Нездаровая. Пад самым дахам. Улетку, відаць, горача, узімку холадна. Караткевіч.

3. перан. Шкодны ў грамадскіх і маральных адносінах. Нездаровыя настроі. Нездаровая крытыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pestilential

[,pəstɪˈlenʃəl]

adj.

1) зара́зны

2) шко́дны

3) небясьпе́чны; згу́бны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unwholesome [ʌnˈhəʊlsəm] adj.

1. нездаро́вы, некары́сны; шко́дны;

unwholesome habits шко́дныя звы́чкі

2. хвараві́ты, нездаро́вы; нямо́цны;

an unwholesome appearance хвараві́ты вы́гляд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

*Тава́рач, това́рач ’расліна шальнік, Alisma’ (ельск., Жыв. сл.). Няясна, магчыма, да наступнага слова (гл.) з семантыкай ’неядомы, шкодны’, таму што ён атрутны, параўн. укр. жабник ’шальнік’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

geméinschädlich

1. a шко́дны для грама́дства

2. adv на шко́ду грама́дству

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

нездаро́вы

1. (хваравіты) úngesund, kränklich, kránkhaft; únpässlich; krank (хворы);

2. (шкодны) úngesund, gesúndheitsschädlich;

3. перан. (ненармальны) únnormal, falsch, schädlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ПАРНАГРА́ФІЯ (ад грэч. pornē распуснік + ...графія),

натуралістычнае адлюстраванне ці апісанне палавога акта (палавых органаў), якое, у адрозненне ад эротыкі, не валодае эстэт. якасцямі маст. твора. Ставіць за мэту сексуальнае ўзбуджэнне спажыўца прадукцыі праз свядомую канцэнтрацыю ўвагі на фізіял. працэсе і палавых органах. Найб. пашырана ў кіно і спец. часопісах. У медыцыне атрыманне палавога задавальнення ад порнапрадукцыі адносіцца да палавой ненармальнасці (парнаграфаманія). Асабліва шкодны ўплыў П. робіць на падлеткаў з анамаліямі характару (напр., з псіхапатыямі). Вострая цікавасць да сексу, лёгкая палавая ўзбуджальнасць, імпульсіўнасць падлеткаў могуць прывесці да крымінальных паводзін. Крымінальны кодэкс Рэспублікі Беларусь прадугледжвае адказнасць за выраб або збыт П. і інш. прадметаў парнаграфічнага характару, а таксама гандаль імі або захаванне з мэтай іх продажу або распаўсюджвання.

т. 12, с. 99

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)