цэнтра́льны zentrál, Zentrál;

цэнтра́льная нерво́вая сістэ́ма Zentrálnervensystem n -s;

цэнтра́льнае ацяпле́нне Zentrálheizung f;

цэнтра́льная тэлефо́нная ста́нцыя Telefónzentrale f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тру́бка ж.

1. в разн. знач. тру́бка;

дыстанцы́йная т. — дистанцио́нная тру́бка;

тэлефо́нная т. — телефо́нная тру́бка;

тэлевізі́йная т. — телевизио́нная тру́бка;

2. (ткани) тру́бка; поста́в м.; (неначатый кусок — ещё) шту́ка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Méldeamt n -(e)s, -ämter

1) бюро́ прапі́скі

2) міжгаро́дняя тэлефо́нная ста́нцыя

3) вайск. прызыўны́ ўча́стак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

booth

[bu:Ө]

n., pl. booths

1) ша́пік -а, кіёск -а, лато́к -ка́ m.

2) тэлефо́нная бу́дка

3) кабі́на для галасава́ньня

4) асо́бная адгаро́дка (у рэстара́не)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

łącznica

ж.

1. эл. камутатар;

2. тэлефонная станцыя;

3. чыг. стык;

4. анат. кан’юнктыва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kabina

ж.

1. кабіна, кабінка;

kabina radiowa — радыёрубка;

kabina telefoniczna — тэлефонная кабінка;

2. каюта

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zamiejscowy

zamiejscow|y

іншагародні;

ludzie ~i — нетутэйшыя (прыезджыя) людзі;

rozmowa ~а — міжгародная тэлефонная размова

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падста́нцыя ж. Únterstation f -, -en; Únterwerk n -(e)s, -e (электрычная);

трансфарма́тарная падста́нцыя Úmspannwerk n;

размеркава́льная падста́нцыя Vertéilerwerk n;

тэлефо́нная падста́нцыя Únteramt n -(e)s, -ämter

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ста́нцыя

(польск. stancja < іт. stanza, ад лац. statio = стаянка)

1) пункт прыпынку транспартных сродкаў, якія курсіруюць па пэўным маршруце, са спецыяльна абсталяваным будынкам;

2) спецыяльная ўстанова, якая абслугоўвае пэўную тэрыторыю, вядзе сістэматычныя назіранні ў пэўнай галіне (напр. тэлефонная с., метэаралагічная с.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эксплуата́цыя, ‑і, ж.

1. Бязвыплатнае прысваенне аднымі людзьмі прадуктаў працы іншых людзей, заснаванае на прыватнай уласнасці на сродкі вытворчасці. [Лаўрыновіч:] — Савецкая ўлада вызваліла сялянскую беднату ад эксплуатацыі і памагла ёй стаць на ногі. Лобан. Сацыялістычны прынцып свабоды і роўнасці ўсіх рас і нацый атрымаў верх над капіталістычным прынцыпам эксплуатацыі і прыгнечання. «Звязда».

2. Пастаяннае, сістэматычнае выкарыстанне (зямлі, яе нетраў, чыгунак, дарог, машын, агрэгатаў і пад.) для якіх‑н. практычных мэт. Эксплуатацыя станкоў. □ У горадзе ўведзена ў эксплуатацыю новая аўтаматычная тэлефонная станцыя на 4 тысячы кропак. «Звязда».

[Фр. exploitation.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)