пабядзі́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пабядзіту; зроблены з пабядзіту. Пабядзітавы сплаў. Пабядзітавыя разцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

bell metal

сплаў, ужыва́ны для выліва́ньня звано́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fusion [ˈfju:ʒn] n.

1. tech. пла́ўка

2. tech. сплаў

3. спалучэ́нне;

a fusion of different styles спалучэ́нне ро́зных сты́ляў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ка́льцыевы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кальцыю, змяшчае кальцый. Кальцыевыя солі. Кальцыевы сплаў. Кальцыевая салетра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дуралюмі́н, ‑у, м.

Лёгкі і трывалы сплаў алюмінію і медзі з прымессю марганцу, крэмнію і інш.

[Ад лац. durus — цвёрды і слова алюміній.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпо́й, ‑ю, м.

Метал або сплаў, які выкарыстоўваецца для злучэння пайкай металічных дэталей, вырабаў і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Éisenlegierung f -, -en жале́зны сплаў; фераспла́ў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Legíerung f -, -en тэх. сплаў, лігату́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Flößholz n -es сплаў, сплаўны́ лес

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

звышправадні́к, ‑а, м.

Метал або сплаў, які мае ўласцівасць пры вельмі нізкай тэмпературы поўнасцю траціць электрычнае супраціўленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)