запа́сіць, -а́шу, -а́сіш, -а́сіць; незак., што.

Прыгатаўляць на будучае, рабіць запас.

З. сена на зіму.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўціска́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

Уціснуць усё, многае.

П. сена на вазах вяроўкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

муро́жны суходо́льный;

~нае се́на — суходо́льное се́но

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пу́ня

(літ. punė)

гаспадарчы будынак для сена; адрына.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

валаку́ша, -ы, мн. -ы, -ку́ш, ж.

1. Прымітыўнае прыстасаванне ў выглядзе дзвюх змацаваных папярочкамі жардзін для перавозкі грузаў канём.

Вывезці сена з лесу на валакушах.

2. Агульная назва сельскагаспадарчых прылад для зграбання сена, саломы, выраўноўвання паверхні раллі і сенажаці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

МУРО́Г,

сухадольная трава высокай кармавой якасці; сена з такой травы.

т. 11, с. 34

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

фуражыр,

машына для здрабнення і пагрузкі саломы, сена і сіласа.

т. 16, с. 504

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Héuhaufen m -s, - капа́ се́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Héuschober m -s, - стог [сці́рта, торп] се́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тарпакла́д, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Укладчык снапоў, саломы ці сена ў торпы; тарпавальшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)