пашля́к, -а́, мн. -і́, -о́ў, м. (разм.).

Чалавек, які гаворыць або робіць пошласці.

|| ж. пашля́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак.

|| прым. пашля́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мару́да, -ы, Д -у, Т -ам, М -дзе, м.; ДМ -дзе, Т -ай (-аю), ж., мн. -ы, -ру́д (разм.).

Чалавек, які вельмі павольна ўсё робіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

schméichelhaft a прые́мны, прына́дны; які́ ро́біць го́нар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адстрэ́льшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць адстрэл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адчэ́пшчык, ‑а, м.

Рабочы, які робіць адчэпку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акуліро́ўшчык, ‑а, м.

Той, хто робіць акуліроўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клёпачнік, ‑а, м.

Рабочы, які робіць клёпкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маке́тчык, ‑а, м.

Той, хто робіць макеты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заме́ршчык, ‑а, м.

Той, хто робіць замеры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мэ́бельшчык, ‑а, м.

Майстар, які робіць мэблю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)