птэры́ ліі
(ад гр. pteron = пяро + hyle = лес)
апераныя ўчасткі цела птушак, якія чаргуюцца з аптэрыямі .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
◎ Перныш ’пярына’ (Булг. ) — варыянт формы пернач з даволі рэдкім суф. ‑ЫШ (гл. пернаць ). Да пяро
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рыпу́ чы разм. á rrend (пра дзверы і г. д. á tzend (пра пяро ); kní rschend (пра снег )
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Пяры́ на 1 ТСБМ , Нас. , Ян. ; віл. Сл. ПЗБ ; Варл. , міёр. Нар. словатв. ; Сержп. ), перы́ ны ’тс’ (ТС ), перына́ ’тс’ (ашм. , Стан. ); укр. пери́ на ’тс’, рус. пери́ на , польск. pierzyna , каш. ṕéřena , ṕeřna , чэш. peřina , славац. perina , серб.-харв. пе̏рина , славен. perína , балг. пери́ на . Прасл. *perina , вытворнае ад *pero (гл. пяро Фасмер , 3, 241; Махэк₂ , 363; БЕР , 5, 173.
Пяры́ на 2 пяро ; ліст цыбулі; плаўнік’ (паст. Сл. ПЗБ ; Жд. ; астрав. Сл. ПЗБ ), перы́ на , пэры́ на ’тс’ (ТС ; лун. , Шатал. ). Да пяро ‑іна/‑ына .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
крэ́ мзаць , ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак. , што і без дап.
Разм. Неакуратна, невыразна пісаць або чарціць. Некалькі разоў .. [Алесь] браўся за пяро , хмурыў лоб, доўга крэмзаў, рваў паперу і пачынаў пісаць зноў. Броўка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спіса́ цца , спішу́ ся, спі́ шашся, спі́ шацца; спішы́ ся; зак.
1. Звязацца з кім-, чым-н. праз перапіску.
С. са сваімі аднакурснікамі.
2. У маракоў, авіятараў і пад. : звольніцца, выйсці ў запас (спец. ).
С. з карабля.
3. Зрасходавацца пры пісьме; прыйсці ў непрыгоднасць (пра аловак, пяро і пад. ).
Стрыжань спісаўся.
|| незак. спі́ свацца , -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. спіса́ нне , -я, н. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аптэрые́ з
(ад а- + гр. pteron = пяро )
хвароба птушак, якая характарызуецца затрымкай або поўным прыпыненнем росту пер’я.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
◎ Пёрлышка ’плаўнік у рыб’ (астрав. , Жыв. сл. ) — у выніку кантамінацыі лексем крылца , крылка і пёрышка (гл. пёры , пяро
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прылама́ цца , ‑ломіцца; зак.
1. Атрымаць трэшчыну, надламацца. Пяро прыламалася.
2. перан. Разм. Прывучыцца да чаго‑н. Пакуль прыламаўся да кельнерскіх функцый — не раз апарваўся, носячы па дзве талеркі з гарачым супам... Таўлай .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Kiel I m
1) ствол пяра́ ; пяро́
2) сцябло́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)