рэ́знуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1.
2. Моцна ўдарыць чым‑н.
3. Зрабіць што‑н. хутка, энергічна, з азартам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэ́знуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1.
2. Моцна ўдарыць чым‑н.
3. Зрабіць што‑н. хутка, энергічна, з азартам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэцэдэ́нт
(
1) выпадак ці ўчынак, які адбыўся ў мінулым і служыць
2) рашэнне суда, якое прымаецца за ўзор пры рашэнні аналагічных выпадкаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
жа́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
1. Моцна прыпякаць.
2. Рабіць што‑н. заўзята, з азартам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
instance
1) пры́клад -у
2) патрабава́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
example
1) пры́клад -у
2) узо́р -у
•
- make an example of someone
- set an example
- without example
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
паказа́льны, ‑ая, ‑ае.
1. Тыповы, характэрны, які дае падставу для якіх‑н. вывадаў.
2. Які арганізаваны для ўсеагульнага азнаямлення.
3. Узорны, які служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МУШКЕ́Т (
дульназараднае ружжо; ручная агнястрэльная зброя з кнотавым замком. М. з’явіўся ў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РАНДО́ (
старафранцузскі верш з 8, 13 або 15 радкоў, звязаных дзвюма скразнымі рыфмамі. У адрозненне ад рандэля ў Р. словы (часам радкі), якімі ён пачынаецца, паўтараюцца ў сярэдзіне твора і заканчваюць яго, ствараючы арыгінальнае архітэктанічнае кальцо.
Узор прыгожы пекных зор
Гарыць у цемні небасхіла;
Вада балот, стаўкоў, азёр
Яго ў глыбі сваёй адбіла.
І гімн спявае жабаў хор
Красе, каторую з’явіла
Гразь луж; напоўніць мгла прастор,
І ўстане з іх гарашчы міла
Узор.
І сонца дальш клянуць, што скрыла
Луж зоры днём. І чуе бор,
І чуе поле крэхат хілы,
Ды жаб не ўчуць вышэй ад гор,
Там, дзе чыясь рука зрабіла
Узор.
У сучаснай
В.П.Рагойша.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паслужы́ць
1. díenen
паслужы́ць
гэ́та паслужы́ла падста́вай (да чаго
2. (пэўны час) éine Zeit lang díenen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
паказны́, ‑ая, ‑ое.
1. Які павінен быць
2. Які разлічаны на знешні эфект, на знешняе ўражанне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)