БІЯРЭХАЛАКА́ЦЫЯ (ад бія... + рэха + лакацыя),

выпрамяненне і ўспрыманне жывёламі высокачастотных гукавых сігналаў з мэтай выяўлення аб’ектаў (здабыча, перашкода і інш.) у прасторы, а таксама атрымання інфармацыі аб іх уласцівасцях і памерах; адзін са спосабаў арыентацыі жывёл. Развіта ў лятучых мышэй, дэльфінаў, некаторых птушак, землярыек і інш. Дзякуючы біярэхалакацыі кіты, напр., лёгка шукаюць згуртаванні планктону, дэльфіны лацыруюць чароды рыб на адлегласці да 3 км.

т. 3, с. 177

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Прасе́чка ’перашкода’ (Нас.). Суфіксальны дэрыват ад прасячы (гл.). Да семантыкі параўн. рус. пресе́чь ’перарваць, спыніць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абструкцыяні́зм

(фр. obstructionnisme, ад лац. obstructio = перашкода)

сістэма палітычнай барацьбы шляхам абструкцый.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

snag [snæg] n.

1. (нечаканая) перашко́да, за́гваздка;

hit a snag сутыкну́цца з перашко́даю

2. корч, карча́га; сучо́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Прастро́га ’перасцярога’, ’строгае спагнанне’ (Нас.), прастрэ́га ’перашкода’ (смарг., Сл. ПЗБ). З польск. przestroga ’перасцярога’ (там жа).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пераме́шка ’перашкоды’ (Касп.: зэльв., Сл. рэг. лекс.). У выніку кантамінацыі бел. перашкода і рус. мешать ’перашкаджаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Klotz m -es, Klötze кало́да, цурба́н;

~ am Bein абу́за, перашко́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

баражы́раваць

(ад фр. barrage = перашкода, загарода)

патруляваць на самалётах над пэўным раёнам для аховы аб’ектаў ад авіяцыі праціўніка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

roadblock

[ˈroʊdblɑ:k]

n.

бар’е́р -а m.; перашко́да f.; загаро́да f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

impairment

[ɪmˈpermənt]

n.

1) паго́ршаньне, пашко́джаньне n.

2) перашко́да f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)