Störung f -, -en

1) паме́ха; перашко́да

2) расстро́йства (здароўя)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

handicap​1 [ˈhændikæp] n.

1. фізі́чны недахо́п

2. перашко́да, замі́нка, затры́мка; зага́на;

time handicap няста́ча ча́су

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Прасе́чка ’перашкода’ (Нас.). Суфіксальны дэрыват ад прасячы (гл.). Да семантыкі параўн. рус. пресе́чь ’перарваць, спыніць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абструкцыяні́зм

(фр. obstructionnisme, ад лац. obstructio = перашкода)

сістэма палітычнай барацьбы шляхам абструкцый.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

snag [snæg] n.

1. (нечаканая) перашко́да, за́гваздка;

hit a snag сутыкну́цца з перашко́даю

2. корч, карча́га; сучо́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пераме́шка ’перашкоды’ (Касп.: зэльв., Сл. рэг. лекс.). У выніку кантамінацыі бел. перашкода і рус. мешать ’перашкаджаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прастро́га ’перасцярога’, ’строгае спагнанне’ (Нас.), прастрэ́га ’перашкода’ (смарг., Сл. ПЗБ). З польск. przestroga ’перасцярога’ (там жа).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Klotz m -es, Klötze кало́да, цурба́н;

~ am Bein абу́за, перашко́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

баражы́раваць

(ад фр. barrage = перашкода, загарода)

патруляваць на самалётах над пэўным раёнам для аховы аб’ектаў ад авіяцыі праціўніка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

impairment

[ɪmˈpermənt]

n.

1) паго́ршаньне, пашко́джаньне n.

2) перашко́да f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)