Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
заснава́льнік, ‑а, м.
Той, хто паклаў пачатак чаму‑н., заснаваў што‑н. Заснавальнікі навуковага камунізма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зацвіта́нне, ‑я, н.
Дзеяннеістанпаводлезнач.дзеясл. зацвітаць — зацвісці; пачатак цвіцення. Зацвітанне садоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
негаты́ў², -ты́ву, м. (разм.).
Адмоўны вынік якіх-н. дзеянняў, адмоўны пачатак; увогуле факты, звесткі, эмоцыі і пад. адмоўнага характару.
Ён ва ўсім бачыць толькі н.
|| прым.негаты́ўны, -ая, -ае.
Н. вынік.
Негатыўная ацэнка.
Негатыўныя эмоцыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
prelude[ˈprelju:d]n.
1.mus. прэлю́дыя;
Chopin’s preludes прэлю́дыі Шапэ́на
2. усту́п; пача́так
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
запе́ў, ‑певу, м.
1.Пачатак харавой песні або куплета, які выконваецца запявалам. — Глыбокае мора, шырокае мора, — Старая запеў павяла, — Ды толькі глыбейшым было маё гора, Шырэйшаю скруха была.Бялевіч.
2.Пачатак быліны, звычайна не звязаны з яго зместам; зачын. //перан.Пачатак чаго‑н., уступ да чаго‑н. Публіцыстыка Ф. Багушэвіча была толькі запевам да той палымянай і шчырай песні, што велічна прагучала ў «Дудцы беларускай» і «Смыку беларускім».С. Александровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)