2.Разм.Параніць. Там, каля далёкага мангольскага возера Буір-Нур, Панасюка скубанула асколкам сталі.Навуменка.
3.перан.Разм. Урваць сабе, украсці. [Алена:] — А хто .. думае, каб даць нашаму калгасу менш, а скубануць з яго больш — дык няхай ён лепш нам не замінае.Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
павярэ́дзіць
1. (натаміць) ermüden vt, ánstrengen vt;
павярэ́дзіць во́чы die Áugen überánstrengen, sich die Áugen verdérben;
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
wound
I[wu:nd]
n.
1) ра́на f.
to dress a wound — перавяза́ць ра́ну
2) пашко́джаньне
II[wu:nd]
v.t.
ра́ніць, Figur.пара́ніць
His unkind words wounded her — Яго́ныя зло́сныя сло́вы пара́нілі ёй душу́
3.[waʊnd]
v., p.t., p.p. of wind
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЗГВАЛТАВА́ННЕ,
злачынны ўчынак, звязаны з палавымі зносінамі, пры ўжыванні фіз. насілля, пагроз ці з выкарыстаннем бездапаможнага стану. Найчасцей З. ўчыняюць гетэрасексуалы, зрэдку бісексуалы. Доказам З. ў нявінніцы з’яўляецца анат. парушэнне цэласнасці дзявоцкай плявы, у дзяцей магчымы надрывы палавых губ, прамежнасці і разрывы похвы. Пры З. з фіз. насіллем жанчыне наносяць цялесныя пашкоджанні, пазбаўляюць яе магчымасці супраціўляцца (звязваюць, закрываюць рот і інш.); можа быць з пабоямі, спробамі душыць, параніць і інш. Псіхічнае насілле пры З. выражаецца ў пагрозе ці запалохванні пацярпелай або блізкіх ёй людзей. Можа мець вынікі: цяжарнасць пацярпелай, асабліва непаўналетняй, заражэнне венерычнай хваробай, СНІДам, нерв. і псіхічныя расстройствы.
З. ў крымінальным праве — злачынства супраць палавой свабоды жанчыны, якое выяўляецца ў палавой сувязі з выкарыстаннем насілля, пагрозы або бездапаможнага становішча пацярпелай; адно з цяжкіх злачынстваў супраць жыцця, здароўя, свабоды і годнасці асобы, адказнасць за якое прадугледжана заканадаўствам Рэспублікі Беларусь. Закон прадугледжвае асаблівы парадак узбуджэння крымін. спраў аб З. (справа аб З. без абцяжваючых акалічнасцей узбуджаецца толькі па заяве пацярпелай), разглядаецца яна судом, як правіла, на закрытым пасяджэнні. Бел.крымін. права прадугледжвае суровае пакаранне за З. ў выглядзе доўгатэрміновага пазбаўлення волі, а пры З. пры абцяжваючых акалічнасцях — аж да пакарання смерцю.
абрэ́заць сабе́ па́лец sich (D) in den Fínger schnéiden*;
3. (перапыніць) гл. абарваць
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
напаро́цца, ‑паруся, ‑порашся, ‑порацца; зак.
1.нашто. Параніць сябе, наткнуўшыся на што‑н. вострае. А ночы насталі цёмныя, так і глядзі, каб не напароцца вокам на яловы сучок, не праваліцца па пахі ў ваду.Карпюк.
2.перан.Разм. Сутыкнуцца з кім‑, чым‑н. нежаданым, неспадзяваным. Тут навокал раскінуліся сажалкі, трэба было прайсці непрыкметна, каб не напароцца на варту.Чарнышэвіч.Гармата, якая плялася ўслед атрада карнікаў, зусім нечакана.. напаролася на партызанскую міну.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)