партпа́ж
(фр. porte-page, ад porter = несці + page = старонка)
папяровая пракладка паміж палосамі набору пры іх транспартаванні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
табулягра́ма
(ад лац. tabula = дошка, табліца + -грама)
папяровая стужка з літарным або лічбавым тэкстам, надрукаваным на табулятары.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сурвэ́тка ж., в разн. знач. салфе́тка;
падвяза́ць ~ку — повяза́ть салфе́тку;
папяро́вая с. — бума́жная салфе́тка;
засла́ць ~кай ту́мбачку — накры́ть салфе́ткой ту́мбочку
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
валакі́та ж. волоки́та, каните́ль;
◊ папяро́вая в. — бума́жная волоки́та;
госць не госць, а ~ты досць — погов. гость не гость, а хлопо́т хвата́ет
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перфака́рта
(ад лац. perforare = свідраваць + карта)
папяровая або кардонная картка стандартнага памеру і формы, на якую інфармацыя наносіцца перфарацыяй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фа́брика фа́брыка, -кі ж.;
пряди́льная фа́брика прадзі́льная фа́брыка;
тка́цкая фа́брика тка́цкая фа́брыка;
спи́чечная фа́брика запа́лкавая фа́брыка;
бума́жная фа́брика папяро́вая фа́брыка, папе́рня.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гі́льза, ‑ы, ж.
1. Металічная, закрытая з аднаго канца трубка, якая служыць абалонкай зарада для агнястрэльнай зброі; састаўная частка патрона, снарада. Вісарыён выкінуў пустую гільзу і заклаў новы патрон. Самуйлёнак.
2. Папяровая трубачка, якую набіваюць тытунём пры вырабе папярос. Гільза з муштуком.
3. Назва розных дэталей, якія маюць форму трубкі. Гільза цыліндра.
[Ням. Hülse.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папяро́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да паперы (у 1 знач.). Папяровая фабрыка. □ На папяровы камбінат Вязуць драўніну людзі... Кляўко. // Зроблены з паперы. Папяровыя кветкі.
2. перан. Які не ажыццяўляецца на справе, існуе толькі на паперы. — Паперкі захацелася? — жорстка сказаў Алесь. — Ведаеш, дзе б ты апынуўся са сваёй папяровай воляй? Глядзі... Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фі́бра 1, ‑ы, ж.
1. Уст. Валакно расліннай або жывёльнай тканкі.
2. звычайна мн. (фі́бры, ‑аў); перан. Ужываецца як сімвал душэўных сіл. Ненавідзець усімі фібрамі душы.
[Лац. fibra — валакно.]
фі́бра 2, ‑ы, ж.
Спец. Гнуткая моцная папяровая маса, апрацаваная хімічным спосабам і спрасаваная, якая замяняе скуру пры вырабе чамаданаў і пад., а таксама з’яўляецца ізаляцыйным матэрыялам.
[Лац. fibra — валакно.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЛАНУ́С (Lanús),
горад у Аргенціне, уваходзіць у Вял. Буэнас-Айрэс. Больш за 500 тыс. ж. (1995). Трансп. вузел. Прам-сць: аўтамаб., хім., папяровая, лёгкая, харчовая.
т. 9, с. 125
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)