Засці́гнуць ’раптоўна захапіць, застаць’. Рус.застигнуть, укр.засти́гти, засти́гну, польск.zaścignąć, чэш.zastihnouti, славац.zastihnúť ’тс’, славен.zastígniti ’дацягнуць’, балг.застѝгна ’дагнаць, застаць’. Ст.-рус.застичи, застиг‑ ’знайсці, застаць’ (XVI ст.), ст.-бел.застичи ’тс’ (Скарына). Прасл. прэфіксальны дзеяслоў. Прасл.stignǫti звязана (з чаргаваннем галоснага) з сцёжка (гл.), узыходзіць да і.-е *steigh‑ ’ісці, падымацца’, літ.staigà ’знянацку’, лат.stiga ’след’, ням.steigen ’уздымацца’ і інш. Покарны, 1, 1017–1018; Фасмер, 3, 780.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прысту́пкаж. Stúfe f -, -n; Léitersprosse f -, -n (драбінаў); Tríttbrett n -(e)s, -er (трамваяі г. д.);
падыма́цца па прысту́пкахéine Tréppe hináufsteigen* [heráufsteigen];
спуска́цца па прысту́пках die Stúfen hinabstéigen* [herábsteigen*]
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
get off
а) зла́зіць; сыхо́дзіць; высяда́ць
to get off the train — высяда́ць зь цягніка́
б) здыма́ць (паліто́)
в) уцячы́, уратава́цца; дапамагчы́ уцячы́
г) (пра самалёт)падыма́цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кара́бкацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Лезці ўгору, чапляючыся рукамі і нагамі, хапаючыся за што‑н.; караскацца. Косцік абхапіў рукамі камель і, перабіраючы нагамі, пачаў карабкацца на хвою.С. Александровіч.Учапіўшыся рукамі за пачарнелую траву на ўзбочыне, Соня карабкалася з канавы на дарогу.Курто.//Разм.Падымацца, узбірацца куды‑н. з вялікай цяжкасцю. Адразу, як толькі Марыя канчае свае справы з прарабам, карабкаемся ўдзвюх на трэці паверх.Васілевіч.З парасніку вытыркаецца фурманка і, нібы сонная, павольна карабкаецца на ўзгорак.Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сцёклы ’тонкі, худы’ (ТС), сцёклісты, сцеклі́сты ’тонкі, высокі’ (ТС, Арх. Вяр.). Параўн. укр.дыял.сте́клий ’тонкі і высокі (пра расліну, што вырасла ў цяньку)’, стекли́стий ’высокі, тонкі (пра дрэва)’, рус.оте́коватый ’танкаваты, слабы (пра жыта)’, польск. спец. ciekoł ’верхавінны леташні выростак на маладых соснах; каш.vëcekli ’высокі, шчуплы, тонкі, худы (пра чалавека і жывёлу)’. Вытворныя ад прасл.*tekti ў спецыфічным значэнні ’імкнуцца, падымацца ўверх’, параўн. *gъnati (гл. гнаць) і го́нкі ’высокі’, гл. Варбат, Этим. иссл. 6, 1996, 13; гл. сцякаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
bäumen
1.vt
1) замацо́ўваць (жэ́рдкаю)
2) накру́чваць
2.~, sich
1) падыма́цца на дыбкі́
2) заўпа́рціцца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
áufrichten
1.vt
1) падыма́ць, вы́прастаць
2) будава́ць, устана́ўліваць
2.~, sich
1) падыма́цца, выпро́ствацца
2) падбадзёрвацца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Tréppef -, -n ле́свіца, схо́ды;
zwei ~n hoch на трэ́цім паве́рсе;
die ~ hináufsteigen*падыма́цца па ле́свіцы
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
рэко́рд, ‑а, М ‑дзе, м.
Найлепшы вынік, дасягнуты ў спорце, у працы і пад. Асаблівы поспех выпаў на долю юнака ў чырвонай майцы.. У суме дзесяці відаў праграмы юнак устанавіў новы рэкорд рэспублікі.Шыцік.У класе спрачаліся на тэму: што такое гераізм і ці з’яўляецца гераізмам рэкорд Алёшы Касцянка на камбайне?Шамякін.На кончыках пальцаў трэба было падымацца і апускацца дванаццаць разоў. Гэта лічылася рэкордам.Колас.//перан.Разм. Вышэйшая ступень праяўлення чаго‑н.
•••
Пабіць рэкордгл. пабіць.
Ставіць рэкордгл. ставіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
kíppen
1.vt пераку́льваць
2.vi(s)
1) пераку́львацца
2) (h) губля́ць раўнава́гу
3) падыма́цца разгі́бам (гімнастыка)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)