АЭРА... (ад грэч. aer паветра),

першая састаўная частка складаных слоў, якая па значэнні адпавядае словам «авіяцыйны», «паветраны», напрыклад, аэрадром, аэрадынаміка.

т. 2, с. 171

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

spy-in-the-sky [ˌspaɪɪnðəˈskaɪ] n.

1. паве́траны шпіён

2. спадаро́жнік-шпіён

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пацалу́нак, -нка м. поцелу́й;

◊ п. Ю́ды — поцелу́й Иу́ды;

паве́траны п. — возду́шный поцелу́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зонд, -а, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

1. Назва розных інструментаў і прыбораў у выглядзе стрыжня, трубкі, якія ўжыв. для даследавання ўнутранай поласці арганізма, глебы і пад.

2. Паветраны шар з самапісным прыборам для метэаралагічных назіранняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

airship

[ˈerʃɪp]

n.

дырыжа́бль -я m., паве́траны карабе́ль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

propeller

[prəˈpelər]

n.

прапэ́лер, паве́траны або́ грабны́ вінт

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Lúftbrücke f-, -n паве́траны мост

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Lúftflotte f -, -n паве́траны флот

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Lúftlandung f -, -en паве́траны дэса́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хайджэ́кер

(англ. hijacker)

згоншчык самалёта, паветраны пірат.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)