overweening

[,oʊvərˈwi:nɪŋ]

adj.

пыхлі́вы; самаўпэ́ўнены, празьме́рна саманадзе́йны; наха́бны, бесцырымо́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Bluff [blυf] і [blf] m -s, -s наха́бны падма́н, блеф

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fréchdachs m -es, -e наха́бнік, наха́бны малады́ чалаве́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

frévelhaft a

1) злачы́нны; наха́бны, дзёрзкі

2) блюзне́рскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kess a разм.

1) шыко́ўны

2) дзёрзкі, наха́бны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

forward​2 [ˈfɔ:wəd] adj.

1. пярэ́дні; перадавы́

2. ра́нні;

a forward child развіто́е дзіця́

3. дзёрзкі; бесцырымо́нны, наха́бны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wyzywający

1. які выклікае;

2. задзірлівы; абуральны; нахабны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

impudent

[ˈɪmpjədənt]

adj.

бессаро́мны, нясьці́плы; наха́бны

impudent lie — бессаро́мная мана́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vórlaut a нясці́плы, дзёрзкі, наха́бны;

~es Wésen нясці́плыя паво́дзіны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Вуркуга́н ’нахабны злодзей’ (З нар. сл.). Разам з укр. арг. вуркага́н, уркага́н ’злодзей’ да ву́рка (у́рка) ’тс’ (Рудніцкі, 1, 500); прыклады экспрэсіўнай суфіксацыі такога тыпу прыводзіць Крывіцкі (З нар. сл., 133).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)