кантыя́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да кантыянства, да кантыянцаў. Кантыянскі ідэалістычны напрамак у філасофіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
і́скраўскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дзейнасці бальшавіцкай газеты «Іскра». Іскраўскі напрамак. Іскраўскія групы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэверсі́ўны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Такі, у якога можна мяняць напрамак руху або вярчэння. Рэверсіўны механізм.
[Ад лац. reversus — адваротны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэ́йка², -і, ДМ -йцы, мн. -і, рэ́ек, ж.
1. На чыгуначным пуці: вузкі стальны брус, па якім коцяцца колы цягніка.
Мацаванне рэек да шпал.
2. перан. У некаторых спалучэннях: напрамак, шлях.
Стаць на новыя рэйкі.
На рэйках інтэнсіфікацыі.
◊
На рэйкі чаго, у знач. прыназ. з Р — на які-н. шлях, на пэўны напрамак.
Перавесці вытворчасць на рэйкі аўтаматызацыі.
|| прым. рэ́йкавы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Рэйкавая дарога (чыгунка). Рэйкавая вайна (у гады Вялікай Айчыннай вайны: дзеянні партызан, якія падрывалі варожыя цягнікі).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэндэ́нцыя, -і, мн. -і, -цый, ж.
1. Напрамак развіцця культуры, грамадства, эканомікі і пад.
Дэмакратычныя тэндэнцыі.
2. Асноўная думка, ідэя, накіраванасць якога-н. твора, выказвання і пад.
3. Прадузятая аднабаковая думка, якая навязваецца чытачу, гледачу, слухачу.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сентымента́льны в разн. знач. сентимента́льный;
с. напра́мак у літарату́ры — сентимента́льное направле́ние в литерату́ре;
с. чалаве́к — сентимента́льный челове́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Кіру́нак ’напрамак’ (ТСБМ, Нас., Гарэц., Яруш.). З польск. kierunek < с.-в.-ням. kêrunge ’тс’ (н.-ням. Kehrung) (Слаўскі, 2, 157).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
БЕРГШТРЫХІ́ (ням. Bergstriche ад Berg гара + Strich рыса),
кароткія рыскі на тапаграфічнай карце, якія праводзяцца перпендыкулярна да гарызанталяў і паказваюць напрамак уніз на схіле.
т. 3, с. 112
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паве́ў, -ве́ву, мн. -ве́вы, -ве́ваў, м.
1. Слабы парыў ветру; рух у паветры.
П. свежага ветру.
2. перан. Прыметы чаго-н., што надыходзіць, або той ці іншы напрамак у густах, настроях і жыцці грамадства (кніжн.).
Гуманістычныя павевы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тэхнакра́тыя, -і, ж.
1. Напрамак грамадскай думкі, згодна з якім улада павінна належаць навуковай тэхнічнай інтэлігенцыі.
2. зб. Высокакваліфікаваныя спецыялісты ў галіне тэхнікі, якія ўдзельнічаюць у кіраванні вытворчасцю і ажыццяўленні ўрадавай эканамічнай палітыкі.
|| прым. тэхнакраты́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)