дэтанава́ць 1, ‑нуе;
Узрывацца ў выніку дэтанацыі.
дэтанава́ць 2, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
Адхіляцца ад правільнага тону ў
[Ад фр. détonner.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэтанава́ць 1, ‑нуе;
Узрывацца ў выніку дэтанацыі.
дэтанава́ць 2, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе;
Адхіляцца ад правільнага тону ў
[Ад фр. détonner.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фра́за, -ы,
1. Закончанае выказванне.
2. Напышлівы выраз, якім прыкрываецца беднасць, ілжывасць зместу.
3. У
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
лінеары́зм
(
перавага меладычнай лініі над гармоніяй у шматгалосай
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Гумарэска (у
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Дысгармонія (у
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Рытміка (у
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Секунда (у
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Септыма (у
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Прыма (у
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Транскрыпцыя (у
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)