ільносало́мка і льносало́мка, ‑і, ДМ ‑мцы, ж.

Сцёблы лёну без галовак (пасля абмалоту).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́часкі, ‑аў; адз. няма.

Рэшткі, адходы пры часанні лёну, канапель і пад. Пяньковыя пачаскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мякі́на, ‑ы, ж.

Адходы, якія застаюцца пасля абмалоту і ачысткі зерневых, бабовых культур і лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнотрапа́лка і льнотрапа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для трапання лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільноцерабі́лка і льноцерабі́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для цераблення лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільночаса́лка і льночаса́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для часання лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнасе́ялка і льнасе́ялка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына, прызначаная для сяўбы лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільноапрацо́ўчы і льноапрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з апрацоўкай лёну, прызначаны для яе. Ільноапрацоўчы працэс. Ільноапрацоўчая машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ку́жаль, -ю, м.

1. Валакно ачэсанага лёну, а таксама ніткі з такога валакна.

Спрасці к.

2. Палатно з такіх нітак.

Наткаць абрусаў з кужалю.

|| прым. кужэ́льны, -ая, -ае.

Кужэльныя ніткі.

Кужэльная кашуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лёнавыя, ‑ых.

Сямейства двухдольных раслін з валакністым сцяблом і алеістым насеннем, да якога адносяцца розныя віды лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)