исто́шный разг. не́мы;

крича́ть исто́шным го́лосом крыча́ць не́мым го́ласам.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падкры́кваць

‘падкрыкваць што-небудзь і на чым-небудзь (падкрыкваць на сваёй мове), крычаць услед за крыкам іншага’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падкры́кваю падкры́кваем
2-я ас. падкры́кваеш падкры́кваеце
3-я ас. падкры́квае падкры́кваюць
Прошлы час
м. падкры́кваў падкры́квалі
ж. падкры́квала
н. падкры́квала
Загадны лад
2-я ас. падкры́квай падкры́квайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падкры́кваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гука́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. Клікаць, зваць, падзываць. —

Мама!

Ідзі, — гукае дачка.

2. Гучна гаварыць, крычаць.

|| аднакр. гукну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.

|| наз. гука́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

hałasować

незак. шумець, гаманіць, крычаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rant

[rænt]

v.

крыча́ць, раўсьці́, раўці́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кры́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Аднакр. да крычаць (у 1, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áufkreischen vi пішча́ць, крыча́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гро́мко нареч. гу́чна, го́ласна, мо́цна, гро́мко крича́ть го́ласна (мо́цна) крыча́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zétern vi

1) разм. лямантава́ць, крыча́ць ва ўсё го́рла

2) крыча́ць, ла́яцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

хрыпата́ ж. Héiserkeit;

крыча́ць да хрыпаты sich héiser schréien*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)