падкры́кваць
‘падкрыкваць што-небудзь і на чым-небудзь (падкрыкваць на сваёй мове), крычаць услед за крыкам іншага’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падкры́кваю |
падкры́кваем |
| 2-я ас. |
падкры́кваеш |
падкры́кваеце |
| 3-я ас. |
падкры́квае |
падкры́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падкры́кваў |
падкры́квалі |
| ж. |
падкры́квала |
| н. |
падкры́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падкры́квай |
падкры́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падкры́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гука́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. Клікаць, зваць, падзываць. —
Мама!
Ідзі, — гукае дачка.
2. Гучна гаварыць, крычаць.
|| аднакр. гукну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́.
|| наз. гука́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
hałasować
незак. шумець, гаманіць, крычаць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
rant
[rænt]
v.
крыча́ць, раўсьці́, раўці́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
кры́кнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.
Аднакр. да крычаць (у 1, 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
áufkreischen vi пішча́ць, крыча́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гро́мко нареч. гу́чна, го́ласна, мо́цна, гро́мко крича́ть го́ласна (мо́цна) крыча́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
zétern vi
1) разм. лямантава́ць, крыча́ць ва ўсё го́рла
2) крыча́ць, ла́яцца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
хрыпата́ ж. Héiserkeit;
крыча́ць да хрыпаты sich héiser schréien*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
свары́цца, свару́ся, сва́рышся, сва́рыцца; незак.
1. Распачынаць сварку, лаяцца з кім-н.
Сварацца жанчыны каля студні.
2. Крычаць на каго-н., лаяць за што-н.
На мужа сварылася жонка.
|| зак. пасвары́цца, -вару́ся, -ва́рышся, -ва́рыцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)