Казлы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Казлы́ | |
| Казла́м | |
| Казлы́ | |
| Казла́мі | |
| Казла́х |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Казлы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Казлы́ | |
| Казла́м | |
| Казлы́ | |
| Казла́мі | |
| Казла́х |
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
казёл
‘род гульні ў карты, даміно; гімнастычны снарад і інш.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| казёл | казлы́ | |
| казла́ | ||
| казлу́ | казла́м | |
| казёл | казлы́ | |
| казло́м | казла́мі | |
| казле́ | казла́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абжыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
неасцяро́га, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залепята́ць, ‑лепячу, ‑ляпечаш, ‑ляпеча;
Пачаць лепятаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АНГО́РСКАЯ ПАРО́ДА
старажытная воўнавая парода. Выведзена ў сярэднявеччы ў Турцыі, у правінцыі Ангора (Анкара). З 19
Жывая маса дарослых
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бяспры́кладны, ‑ая, ‑ае.
Які не мае сабе роўнага або падобнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэмараліза́цыя, ‑і,
1. Упадак нораваў, маральнае разлажэнне.
2. Упадак духу, дысцыпліны.
[Фр. démoralisation.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыстраля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца;
Пробнай стральбой вызначыць адлегласць да цэлі і ўстанавіць правільны прыцэл.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рассакрэ́ціць, ‑рэчу, ‑рэціш, ‑рэціць;
1. Зрабіць вядомым тое, што раней было сакрэтным.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)